Νάξος. Περιδιαβαίνοντας τον Μπούργο

Νάξος. Περιδιαβαίνοντας τον Μπούργο, επιμ. Δημήτρης Δημητρόπουλος, ΕΙΕ/ΙΝΕ – Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου 2015, σ. 86, 15Χ22 εκ., ISBN 978-960-9538-38-1.

Η έκδοση αποτελεί το τρίτο μελέτημα της σειράς «Νησιωτικά Θέματα» που εκδίδεται από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών σε συνεργασία με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Μπούργο της Νάξου, τον μεσαιωνικό οχυρωμένο συνοικισμό της Χώρας Νάξου που βρίσκεται εκτός των τειχών του Κάστρου, στην ιστορία του, την κοινωνική διάρθρωση των κατοίκων του, την οικιστική του διάρθρωση, την αρχιτεκτονική του και γενικότερα στα υλικά κατάλοιπά του, συμπεριλαμβανομένων των οικοσήμων που κοσμούν τα παλαιά αρχοντικά του. Περιλαμβάνει τρεις μελέτες. Στην πρώτη ο Θανάσης Κωτσάκης παρουσιάζει την ιστορική διαδρομή της συνοικίας του Μπούργου, από τον 14ο έως το 19ο αιώνα, σε συσχετισμό με την ιστορία της πόλης της Νάξου. Στη δεύτερη ο Στέλιος Μαρινάκης παρακολουθεί την τοπογραφία του Μπούργου, την ανάπτυξή του στον χώρο και την εξέλιξη της πολεοδομικής του συγκρότησης. Στην τρίτη Λεωνίδας Καλλιβρετάκης παρουσιάζει τα εραλδικά μνημεία με τα οικόσημα των οικογενειών του Μπούργου και της Χώρας. Το βιβλίο συνοδεύεται από φωτογραφίες, σχέδια και αποτυπώσεις και άλλο εικονογραφικό υλικό, τεκμηριωτικό και χρήσιμο όχι μόνο για τον αναγνώστη αλλά και για τον επισκέπτη που περιηγείται τη Χώρα της Νάξου.

Περιεχόμενα Συνέχεια

Advertisements

Η Μεθώνη και η Βενετία

Παναγιώτης Φουτάκης, Η Μεθώνη και η Ιστορία – Η Βενετία και η Εξουσία, Εκδόσεις Καπόν, Αθήνα 2017, σ. 498, 31Χ24εκ., ISBN 978-618-5209-21-6.

Foutakis-Methoni.jpgΤο κάστρο της Μεθώνης είναι ένα εξαιρετικό οχυρωματικό έργο που αποτέλεσε εστία οικονομικής και πολιτισμικής δραστηριότητας για αιώνες, λόγω της στρατηγικής του σημασίας στον χώρο της Μεσογείου. Το βιβλίο περιλαμβάνει την ιστορία του κάστρου της Μεθώνης και της περιοχής από την ομηρική εποχή μέχρι την τουρκοκρατία, με έμφαση στην ενετική παρουσία. Σε αυτό αποκαλύπτονται άγνωστες πτυχές της ιστορίας της Μεθώνης και της θέσης της στην ευρωπαϊκή και νεότερη ελληνική ιστορία. Με πλούσια εικονογραφία και παραθέσεις πηγών, ο συγγραφέας ανασυνθέτει την ιστορία του κάστρου και αναδεικνύει θέματα που έως τώρα παρέμεναν στο ημίφως όπως: η σωστή ονομασία της Μεθώνης, τα αρχαία τείχη και νομίσματά της, οι γραπτές και εικονογραφικές μαρτυρίες του κάστρου, η διάρθρωση της ενετικής διοίκησής του, η κωδικολογία των οικοσήμων, η ταυτοποίηση των 27 θυρεών της Μεθώνης, το ιστορικό του λέοντα της Βενετίας, η μελέτη των 18 λιονταριών της καστρούπολης, η ανακάλυψη του πραγματικού εντολοδόχου της αποκαλούμενης στήλης Morosini, η αποκατάσταση του ονόματος του λεγόμενου πύργου Βιλαρδουίνου, η εξέταση-ανάγνωση του τεκτονικού σήματος της κεντρικής πύλης, η εύρεση της αρχικής, ονομασίας του οκτάπλευρου πύργου του μώλου (Μπούρτζι), ο εντοπισμός της πραγματικής μορφής του παλιού λιμανιού. Συνέχεια

Venetian Renaissance Fortifications in the Mediterranean

Dragoş Cosmescu, Venetian Renaissance Fortifications in the Mediterranean, McFarland Publishing, USA, 2016 [πρόλογος της καθ. E. Molteni, Univ. Ca’ Foscari, Venice].

978-0-7864-9750-8Στο βιβλίο, ο συγγραφέας, διδάκτορας του πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, παρουσιάζει τις βενετικές οχυρώσεις της Κύπρου, της Κρήτης και της Κέρκυρας, τον σχεδιασμό τους και την ιστορία τους. Η Βενετία ήταν από τις πρώτες πολιτείες που ενστερνίστηκαν τις νέες ιδέες της Αναγέννησης στην οχύρωση, οι οποίες θα κυριαρχούσαν στην στρατιωτική αρχιτεκτονική για αιώνες. Η οχύρωση των πόλεων στα παραπάνω νησιά, έγινε σύμφωνα με τα τελευταία πρότυπα της στρατιωτικής τεχνολογίας, με τείχη ικανά να αντέξουν μεγάλους στρατούς και μακρόχρονες πολιορκίες. Οι ισχυρές αυτές οχυρώσεις αποτελούν σήμερα μερικά από τα μεγαλύτερα και καλύτερα διατηρούμενα δείγματα αναγεννησιακών οχυρώσεων. Συνέχεια

Fortezze Veneziane

Tosato Stefano, Fortezze Veneziane dall’Adda all’Egeo – Le difese della Repubblica di Venezia nei disegni della Biblioteca Comunale di Treviso (secoli XVI-XVIII), Venezia 2014, σ. 212.

Πρόκειται για τον όγδοο τόμο της σειράς «Patrimonio Veneto nel Mediterraneo» που εκδίδεται από τη Regione del Veneto. Ο επιμελητής ασχολείται με την άμυνα της βενετικής Δημοκρατίας και καταγράφει αναλυτικά, τα σχέδια αμυντικών κατασκευών που φυλάσσονται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη του Treviso και αφορούν όλη τη βενετική επικράτεια, από τα δυτικά σύνορα του κράτους έως τους πιο μακρινούς τόπους του Stato da Mar. Η χρονική περίοδος που καλύπτουν τα σχέδια εκτείνεται από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Της περιγραφής των χαρτών προηγείται εκτενής εισαγωγή.

Εδώ μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα δελτία αρ. 60-69 που αφορούν την Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τα Χανιά, το Ρέθυμνο, τον Χάνδακα, τη Σπιναλόγκα, σ. 158-176.

To βιβλίο διαθέσιμο, σε χαμηλή ανάλυση, στη διεύθυνση:

https://www.adrifort-ipa.eu/sites/default/files/gestione_attivita_documento/allegati_documenti/FORTEZZE%20VENEZIANE_bassa%20ris.pdf

Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015)

daek-28-sΟ τόμος χωρίζεται σε τρία μέρη: Α΄ Μελέτες-Άρθρα. Β΄ Τιμητικές επετειακές εκδηλώσεις για τον Πέτρο Βράιλα-Αρμένη και τον Λορέντζο Μαβίλη. Γ΄. Χρονικό Δραστηριοτήτων 2012-2015.

Στη θεματική του ιστολογίου εντάσσονται οι ακόλουθες μελέτες:

Διονύσης Ζήβας, Η ιστορική αρχιτεκτονική των Επτανήσων. Παρελθόν, παρόν και μέλλον, Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015), 17-45.

Σπύρος Χρ. Καρύδης, Ζωγράφοι και ζωγραφική τέχνη στον κερκυραϊκό χώρο (17ος- 19ος αι.), Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015), 47-90.

Απόστολος Κουρουπάκης – Αναστάσιος Παπαϊωάννου, Η Βιβλιοθήκη Θεοτόκη (Σταθάκια) στην Κέρκυρα. Μια πρώτη προσέγγιση, Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015), 91-127.

Γιώργος Γαστεράτος, Το χωριό Αναπλάδες της Κέρκυρας και η καταγωγή των κατοίκων του. Ανασκευή ενός μύθου, Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015), 195-201.

Όλγα Παχή, Το ιστορικό της δημιουργίας του κερκυραϊκού ελαιώνα και ο τρόπος εκμετάλλευσής του ώς τις αρχές του 20ού αιώνα, Δελτίο Αναγνωστικής Εταιρίας Κέρκυρας 28 (2012-2015), 203-218.

O πολεοδομικός σχεδιασμός της Παλαιάς Πόλης Κέρκυρας μετά από την πολιορκία του 1537

exofilo1537Διερεύνηση ύπαρξης πολεοδομικού σχεδιασμού Παλαιάς Πόλης Κέρκυρας μετά από την πολιορκία του 1537, Ομάδα Εργασίας: Συντονιστής:Ανδρέας Μαζαράκης. Μέλη: Τζένη Καρρά, Αικατερίνη Παπακωνσταντίνου, Αθανάσιος Ρουβάς, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος-Περιφερειακό Τμήμα Νομού Κέρκυρας, Κέρκυρα 2016, σ. 96, 29,7Χ42 εκ., ISBN 978-96085987-2-0.

Στο βιβλίο διερευνάται η ύπαρξη πολεοδομικού σχεδιασμού στην Κέρκυρα από τους Βενετούς, μετά την πολιορκία και την καταστροφή της από τους Οθωμανούς το 1537. Η παρατήρηση, η ανάλυση, η μεθοδολογική προσέγγιση και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η έρευνα της Ομάδας Εργασίας 1537, που συγκροτήθηκε με απόφαση του ΤΕΕ-Παράρτημα Νομού Κέρκυρας, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα χρήσιμο στους σύγχρονους και στους μελλοντικούς μελετητές. Συνέχεια

Ο ναός του Αγίου Διονυσίου στην πόλη της Ζακύνθου

lykogiannisagios_dionysios-1Διονύσιος Δ. Λυκογιάννης, Ο ναός του Αγίου Διονυσίου στην πόλη της Ζακύνθου, Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2016, σ. 260, 14Χ21 εκ., ISBN 978-960-315-782-3.

Μέρος της μακραίωνης ιστορικής διαδρομής της μονής Στροφάδων είναι το μετόχι του Αγίου Διονυσίου στην πόλη της Ζακύνθου, που από τον 18ο αιώνα, με τη φιλοξενία του σκηνώματος του αγίου Διονυσίου, κατέστη προσκυνηματικό κέντρο και μετεξελίχθηκε στη σημερινή έδρα του μοναστηριού των Στροφάδων.
Με την εργασία αυτή ο σ. έρχεται να καλύψει ένα κενό στη βιβλιογραφία που αφορά το μετόχι του Αγίου Διονυσίου, την ίδρυσή του το 1704, λίγο μετά την ανακήρυξη της αγιότητας του αγίου Διονυσίου, και τις ανοικοδομήσεις του μέσα στον χρόνο, είτε στο πλαίσιο προγραμματισμένης επέκτασης και διεύρυνσης του αρχικού ναού, όπως έγινε το 1764, είτε λόγω των καταστροφών που επέφερε στο μνημείο ο σεισμός του 1893.
Στην εργασία του ο σ. επικεντρώνεται κυρίως στα ιστορικά στοιχεία της ανοικοδόμησης των τριών ναών από τις αρχές του 18ου αιώνα έως σήμερα, αξιοποιώντας το αρχειακό υλικό της μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, καθώς και άλλων μικρότερων αρχείων είτε στη Ζάκυνθο είτε στην Αθήνα.
Ο σ. χωρίζει τη μελέτη του σε τρία κεφάλαια στα οποία αντίστοιχα διαπραγματεύεται τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο ναό, παρουσιάζοντας τα διαθέσιμα γι’ αυτούς ιστορικά στοιχεία και περιγράφοντας τον εσωτερικό τους διάκοσμο. Η εργασία ολοκληρώνεται με Παράρτημα εγγράφων, σχεδίων και εικόνων.

Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, περίοδος Δ΄, 36 (2015)

Από τα άρθρα του τόμου επιλέγουμε όσα εντάσσονται στη θεματική του ιστολογίου:

Αθανάσιος Μαΐλης, «Τα χτιστά τέμπλα της Κρήτης (14ος-15ος αιώνας). Επαρχιακή λύση ή ομολογία πίστεως;», ΔΧΑΕ 36 (2015),111-144.

Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου, «Η εικόνα «Επί σοι χαίρει» του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών και η κρητική εικονογραφία», ΔΧΑΕ 36 (2015),157-172.

Μαρία Αγρέβη, «Τέσσερις κρητικές εικόνες – αφιερώματα Μονεμβασιωτών στη μονή Σίντζας Κυνουρίας», ΔΧΑΕ 36 (2015), 173-196.

Πρόδρομος Παπανικολάου, «Εικόνα του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Χαλκίδα. Ένα πιθανό έργο του Θωμά Μπαθά;», ΔΧΑΕ 36 (2015), 197-218.

Stella Frigerio-Zeniou, «Une enseigne de chirurgien à Chypre au XVIe siècle», ΔΧΑΕ 36 (2015), 235- 244.

Το δίκτυο των πόλεων-οχυρών στο κατά θάλασσαν κράτος της Βενετίας

Νίκος Σκουτέλης, Ο πόλεμος χωροτάκτης. Το δίκτυο των πόλεων-οχυρών στο κατά θάλασσαν κράτος της Βενετίας, 16ος-17ος αιώνας, Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, Αθήνα 2013, σελ. 228, εικ. 49, χάρτες 71 και αρχιτεκτονικά σχέδια 13, ISBN 978-960-244-158-9.

skoutelis,polemosΤο βιβλίο του αρχιτέκτονα Νίκου Σκουτέλη, με θέμα την εξέλιξη της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής στις ελλαδικές και δαλματικές παράκτιες πόλεις κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας, καλύπτει μια ευρεία και σημαντική χρονική περίοδο, και προσεγγίζει το συνολικό φάσμα της πολεοδομικής εξέλιξης – από τη χωροταξία και τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό έως την αστική συγκρότηση των ιστορικών αυτών πόλεων και την προσαρμογή τους στο φυσικό περιβάλλον-, αναδεικνύοντας με ανθρωποκεντρική ματιά την επίδραση του πολέμου στο αστικό και φυσικό τοπίο.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου ο σ. οριοθετεί το χωροχρονικό πλαίσιο ανάπτυξης των οχυρωματικών έργων, σύμφωνα με το αμυντικό σχέδιο που διαμόρφωνε στις κτήσεις της η Βενετία, ως πολιτικό και διοικητικό κέντρο αποφάσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζει τη συμβολή και τη δράση των στρατιωτικών μηχανικών και αρχιτεκτόνων. Το τρίτο μέρος εστιάζει στο τοπίο της πόλης, όπως το λιμάνι και τα τείχη, το διοικητικό κέντρο και οι κατοικίες, καθώς και στη σχέση πόλης και ενδοχώρας. Στο τέταρτο και πέμπτο μέρος καλύπτονται, αντίστοιχα, οι πολεμικές προετοιμασίες, με κυριότερο σημείο αναφοράς την πόλη του Χάνδακα, και τα συμπεράσματα για το δίκτυο των πόλεων-οχυρών.

Η εικονογραφική τεκμηρίωση του τόμου, με πίνακες, φωτογραφίες, αρχειακό χαρτογραφικό υλικό και κατόψεις των οχυρωμένων πόλεων και της πολεοδομικής τους εξέλιξης, προσφέρει επιπλέον πληροφορίες για την εικόνα τους τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα.

Το κείμενο της παρουσίασης και η εικόνα εξωφύλλου από:

http://www.biblionet.gr/book/193395/%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82,_%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82,_%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82/%CE%9F_%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%87%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82

http://www.archaiologia.gr/blog/2014/04/17/%CE%BF-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82/

http://www.piop.gr/el/Publications/Istorika-Kentra/O-polemos-xwrotaktis.aspx

http://www.skoutelis-zanon.gr/files/items/4/42/polemos-skoutelis_.pdf

A Companion to Latin Greece

Nickiphoros I. Tsougarakis – Peter Lock (ed.), A Companion to Latin Greece, Leiden-Boston : Brill, 2014, σ. xii + 529, 15,5X23,3 cm, ISBN 9789004284029.

companionΗ κατάκτηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τα στρατεύματα της τέταρτης σταυροφορίας οδήγησε στην ίδρυση διαφόρων λατινικών πολιτικών οντοτήτων στα ελληνικά εδάφη. Το βιβλίο προσφέρει θεματικές επισκοπήσεις της ιστορίας των μικτών κοινωνιών που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της κατάκτησης. Με κεφάλαια αφιερωμένα στην τέχνη, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική, τη νομισματική, την οικονομία, την κοινωνική και θρησκευτική οργάνωση αυτών των λατινικών κρατιδίων, το βιβλίο προσφέρει μια εισαγωγή στη μελέτη της Λατινικής Ελλάδας και ένα δείγμα από τις κατευθύνσεις προς τις οποίες κινείται η έρευνα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

List of Figures and Maps, vii
Notes on Contributors, ix
Note on Rendition of Proper Names and Transliteration, xii

  1. Nickiphoros I. Tsougarakis, The Latins in Greece: A Brief Introduction, 1-22.
  2. Nikolaos G. Chrissis, Crusades and Crusaders in Medieval Greece, 23-72.
  3. Charalambos Gasparis, Land and Landowners in the Greek Territories under Latin Dominion, 13th–14th Centuries, 73-113.
  4. Anastasia Papadia-Lala, Society, Administration and Identities in Latin Greece, 114-144.
  5. Nicholas Coureas, The Latin and Greek Churches in former Byzantine Lands under Latin Rule, 145-184.
  6. David Jacoby, The Economy of Latin Greece, 185-216.
  7. Julian Baker, Money and Currency in Medieval Greece, 217-254.
  8. David Jacoby, The Jewish Communities in the Social Fabric of Latin Greece: Between Segregation and Interaction, 255-287.
  9. Gill Page, Literature in Frankish Greece, 288-325.
  10. Maria Georgopoulou, The Landscape of Medieval Greece, 326-368.
  11. Sophia Kalopissi-Verti, Monumental Art in the Lordship of Athens and Thebes under Frankish and Catalan Rule (1212–1388): Latin and Greek Patronage, 369-417.

Chronological Table, 419-432.
Maps, 433-435.
Collected Bibliography, 436-502.
Index, 503-529.

ΠΗΓΗ:

http://www.brill.com/products/book/companion-latin-greece
http://booksandjournals.brillonline.com/content/books/9789004284104

2ο Εθνικό Διεπιστημονικό Συνέδριο με θέμα : Ιστορία δομικών κατασκευών

sinedrio.xanthi.2018.09.01Το Tμήμα Aρχιτεκτόνων Mηχανικών του ΔΠΘ και η Yπηρεσία Tεχνικών Έργων Κεντρικής Μακεδονίας του ΥΠΠΟΑ διοργανώνουν το 2ο Εθνικό Διεπιστημονικό Συνέδριο με θέμα : Ιστορία δομικών κατασκευών. Ξάνθη, 5 έως 7 Δεκεμβρίου 2014, Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης ΔΠΘ.
Από το πρόγραμμα του συνεδρίου σταχυολογούμε τις ανακοινώσεις που εντάσσονται στη θεματική του ιστολογίου:

Αρβανιτάκη – Κ. Καραδήµας – Κουστέλλης, Μελέτη στερέωσης, αποκατάστασης & ανάδειξης του µετώπου της Πύλης Ιησού προς την Παλιά Πόλη του Ηρακλείου.

Ε. Κανετάκη, Το ∆ουκικό Ανάκτορο στο ιστορικό κέντρο Ηρακλείου.

∆ελλή – Καρδαρά, Το Ενετικό Υδραγωγείο Κρυονερίου Ζακύνθου: ιστορικότητα, µελέτη ανάδειξης και θέµατα συντήρησης.

Σπ. Καρύδης – Π. Τζιβάρα, Ο ναός της Σπηλαιώτισσας στην πόλη της Κέρκυρας: τα ίχνη των δοµικών του µεταµορφώσεων στις αρχειακές πηγές.

Giulio Savorgnan e la costruzione della fortezza di Nicosia

Walter Panciera, «Giulio Savorgnan e la costruzione della fortezza di Nicosia», στο E. Skoufari (a cura di), La Serenissima a Cipro: incontri di culture nel Cinquecento, Atti della giornata di studi (Padova, 2 dicembre 2010), Viella, Roma 2013, σ. 131-142.
ciproΟ Giulio Savorgnan γεννήθηκε στο Osoppo το 1510 και πέθανε στη Βενετία το 1595. Η παρουσία του στην Κύπρο, το διάστημα 1567-1569 με το αξίωμα του Governatore generale della milizia, σχετίζεται με την κατασκευή του φρουρίου της Λευκωσίας, που έγινε το ίδιο διάστημα σύμφωνα με τα σχέδια που ο ίδιος εκπόνησε. Ο συγγρ. παρακολουθεί την πορεία του Savorgnan, μέσα από την εναλλαγή των αξιωμάτων που ανέλαβε, και περιγράφει το έργο του, την οχύρωση της Λευκωσίας, και τα προβλήματα που αντιμετώπισε στην υλοποίησή του.

Η εξέλιξη του «προμαχωνικού συστήματος»

Ιωάννα Στεριώτου, «Η εξέλιξη του «προμαχωνικού συστήματος» στις οχυρώσεις της Ελλάδας», Φίλοι Γιώργου Π. Εκκεκάκη, «Αντιδώρημα», Τιμητικός τόμος, Ρέθυμνο 2013, σ. 277-296.

Η μελέτη επικεντρώνεται στις οχυρώσεις των περιοχών του ελληνικού χώρου που βρέθηκαν υπό βενετική κυριαρχία. Παρακολουθεί την ανάπτυξη του προμαχωνικού συστήματος, συνέπεια της αυξανόμενης δύναμης του πυροβολικού, εστιάζοντας κυρίως στις οχυρώσεις της Κρήτης και της Κέρκυρας.

 

Ζητήματα ανάγνωσης και ερμηνείας των χαρτογραφικών πηγών της Κρήτης

Μαρία Αρακαδάκη, «Το «κατά Basilicata Ευαγγέλιο». Ζητήματα ανάγνωσης και ερμηνείας των χαρτογραφικών πηγών», Φίλοι Γιώργου Π. Εκκεκάκη, «Αντιδώρημα», Τιμητικός τόμος, Ρέθυμνο 2013, σ. 69-82.

Στη μελέτη επιχειρείται μια «συνολική, κριτική αποτίμηση του τρόπου με τον οποίο έχει προσεγγιστεί ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά σύνολα σχεδιασμένου έργου μηχανικών»: η πλούσια σχεδιαστική παραγωγή των μηχανικών της Βενετίας στην Κρήτη από τα τέλη του 16ου έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Στους επώνυμους μηχανικούς της περιόδου συγκαταλέγονται o Angelo degli Oddi και ο Francesco Basilicata.

Το ενετικό γεφύρι στο χωριό Άσσος Κορινθίας- Ξεκινούν τα έργα αποκατάστασης

Αναδημοσιεύεται από: Το Βήμα, 23.1.2013, http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=494534
Συντάκτης: Μαρία Θερμού.
Αρχικός τίτλος άρθρου: Σώζεται το ενετικό γεφύρι στο Ασσος Κορινθίας. Ξεκινά το έργο αποκατάστασής του έπειτα και από έγκριση του ΚΑΣ.

Assos-KorinthiasΛίθινη, πολύτοξη και με μήκος περί τα 27 μέτρα, κατασκευασμένη κατά την περίοδο της Β΄ Ενετοκρατίας (1687 – 1715) στην Πελοπόννησο η γέφυρα-υδραγωγείο κοντά στο χωριό Ασσος της Κορίνθου πρόκειται επιτέλους να αποκατασταθεί και να γλιτώσει από την απειλούμενη κατάρρευση. Διότι, παρά το γεγονός, ότι είναι κηρυγμένο ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1995 λόγω των εξαιρετικών χαρακτηριστικών της αλλά και της εποχής που κτίσθηκε, είχε αφεθεί στην τύχη της ελλείψει χρημάτων.

Ηδη όμως γίνεται το πρώτο βήμα χάρη στον Δήμο Ασσου Κορινθίας, ο οποίος χρηματοδότησε τη μελέτη αποκατάστασης της ενετικής γέφυρας, που είναι κόσμημα της περιοχής και το έργο πρόκειται να υλοποιηθεί, αφού εγκρίθηκε και από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Τη μελέτη συνέταξε το γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών Ελένης Ρούσσου με συνεργάτες, τους Ιωάννη Σταυρόπουλο και Κωνσταντίνο Πετράκο.

Η γέφυρα βρίσκεται πάνω από τον χείμαρρο Ράχιανι ή Λογγοπόταμο, ο οποίος διασχίζει την κοιλάδα των Κλεωνών και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο. Οπως ανέφερε στο ΚΑΣ ο αν. προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών Μεταβυζαντινών Μνημείων Θέμης Βλαχούλης η γέφυρα, με ύψος 8,50 μέτρα αναπτύσσεται σε δύο διαζώματα.

Στο πρώτο – το κάτω – υπάρχει ένα μεγάλων διαστάσεων τόξο που καταλήγει, ένθεν και ένθεν, σε δύο ακρόβαθρα, τα οποία είναι τοποθετημένα μέσα στην κοίτη του χειμάρρου και σε απόσταση από τις όχθες. Στα ακρόβαθρα μάλιστα διακρίνονται ακόμη οι διαμπερείς οπές στήριξης των ξύλινων ικριωμάτων, που είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της.

Το δεύτερο διάζωμα – το άνω – είναι μία τοξωτή πεσσοστοιχία που διατηρεί και ένα τόξο στη μία πλευρά, καθώς το δεύτερο της άλλης καταστράφηκε πρόσφατα έπειτα από ανθρώπινη παρέμβαση. Στη θέση του, έχει κατασκευαστεί σήμερα από οπλισμένο σκυρόδεμα που στηρίζεται στη γέφυρα. Πάνω από το δεύτερο διάζωμα εξάλλου, διαμορφώνεται το επίπεδο τμήμα του υδραύλακα.