Ritual Geographies in Venice’s Colonial Empire

Patricia Fortini-Brown, «Ritual Geographies in Venice’s Colonial Empire», Rituals of Politics and Culture in Early Modern Europe: Essays in Honour of Edward Muir, ed. Mark Jurdjevic and Rolf Strøm-Olsen, Essays and Studies, 39. Toronto: Centre for Reformation and Renaissance Studies, 2016, p. 43-89.

ritualsΗ Βενετία ανέπτυξε πολυάριθμα θρησκευτικά και πολιτικά τελετουργικά που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη συγχώνευση των νησιών της λιμνοθάλασσας σε μια συνεκτική Δημοκρατία. Από τον δέκατο τρίτο αιώνα η Δημοκρατία θα γίνει η Dominante, η μητρόπολη ενός κράτους που επεκτάθηκε από την ιταλική ηπειρωτική χώρα έως τα νησιά της ανατολικής Μεσογείου.
Η Βενετία χρησιμοποίησε σε όλα τα νησιά τις πολιτικές και θρησκευτικές τελετές με στόχο την ισχυροποίηση της εξουσίας της, την άμβλυνση των διαφορών μεταξύ της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας, τον καθορισμό και τη διατήρηση μιας σταθερής κοινωνικής ιεραρχίας, την εξασφάλιση της πίστης των τοπικών πληθυσμών και τη διαμόρφωση της αίσθησης του κοινού σκοπού μεταξύ των τριών μεγάλων νησιών του Κράτους της θάλασσας – της Κρήτης, της Κύπρου και της Κέρκυρας – και μεταξύ αυτών και της Ενετικής Δημοκρατίας.
Στη μελέτη διερευνάται το πώς τα τελετουργικά της μητρόπολης αποτέλεσαν το μοντέλο για τις πολιτικές και θρησκευτικές τελετές στην Κέρκυρα, την Κρήτη, και την Κύπρο. Παρότι και τα τρία νησιά είχαν ελληνολατινικούς πληθυσμούς, το καθένα είχε τις δικές του ξεχωριστές παραδόσεις και έθετε τους βενετούς διοικητές του ενώπιον διαφορετικών προκλήσεων.

Διαθέσιμο στη διεύθυνση:
https://www.academia.edu/25824076/_Ritual_Geographies_in_Venices_Colonial_Empire_in_Rituals_of_Politics_and_Culture_in_Early_Modern_Europe_Essays_in_Honour_of_Edward_Muir_ed._Mark_Jurdjevic_and_Rolf_Str%C3%B8m-Olsen_Essays_and_Studies_39._Toronto_Centre_for_Reformation_and_Renaissance_Studies_2016_43-89
Για τον τόμο και τα περιεχόμενά του βλ.
https://crrs.ca/publications/essays-studies/es39/

Advertisements

Κοινοτικοί θεσμοί της Ζακύνθου

Μαριάννα Κολυβά, «Κοινοτικοί θεσμοί στον αστικό και αγροτικό χώρο της Ζακύνθου (16ος αι. – 17ος αι.)», Μεσαιωνικά και Νέα Ελληνικά 11 (2014), 49-68.

Η μελέτη παρουσιάζει τις λειτουργίες της Κοινότητας (Comunità) του αστικού κέντρου της Ζακύνθου, και των κοινοτήτων (Comuni) των χωριών του νησιού κατά τον 16ο και 17ο αιώνες.

A Companion to Latin Greece

Nickiphoros I. Tsougarakis – Peter Lock (ed.), A Companion to Latin Greece, Leiden-Boston : Brill, 2014, σ. xii + 529, 15,5X23,3 cm, ISBN 9789004284029.

companionΗ κατάκτηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τα στρατεύματα της τέταρτης σταυροφορίας οδήγησε στην ίδρυση διαφόρων λατινικών πολιτικών οντοτήτων στα ελληνικά εδάφη. Το βιβλίο προσφέρει θεματικές επισκοπήσεις της ιστορίας των μικτών κοινωνιών που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της κατάκτησης. Με κεφάλαια αφιερωμένα στην τέχνη, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική, τη νομισματική, την οικονομία, την κοινωνική και θρησκευτική οργάνωση αυτών των λατινικών κρατιδίων, το βιβλίο προσφέρει μια εισαγωγή στη μελέτη της Λατινικής Ελλάδας και ένα δείγμα από τις κατευθύνσεις προς τις οποίες κινείται η έρευνα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

List of Figures and Maps, vii
Notes on Contributors, ix
Note on Rendition of Proper Names and Transliteration, xii

  1. Nickiphoros I. Tsougarakis, The Latins in Greece: A Brief Introduction, 1-22.
  2. Nikolaos G. Chrissis, Crusades and Crusaders in Medieval Greece, 23-72.
  3. Charalambos Gasparis, Land and Landowners in the Greek Territories under Latin Dominion, 13th–14th Centuries, 73-113.
  4. Anastasia Papadia-Lala, Society, Administration and Identities in Latin Greece, 114-144.
  5. Nicholas Coureas, The Latin and Greek Churches in former Byzantine Lands under Latin Rule, 145-184.
  6. David Jacoby, The Economy of Latin Greece, 185-216.
  7. Julian Baker, Money and Currency in Medieval Greece, 217-254.
  8. David Jacoby, The Jewish Communities in the Social Fabric of Latin Greece: Between Segregation and Interaction, 255-287.
  9. Gill Page, Literature in Frankish Greece, 288-325.
  10. Maria Georgopoulou, The Landscape of Medieval Greece, 326-368.
  11. Sophia Kalopissi-Verti, Monumental Art in the Lordship of Athens and Thebes under Frankish and Catalan Rule (1212–1388): Latin and Greek Patronage, 369-417.

Chronological Table, 419-432.
Maps, 433-435.
Collected Bibliography, 436-502.
Index, 503-529.

ΠΗΓΗ:

http://www.brill.com/products/book/companion-latin-greece
http://booksandjournals.brillonline.com/content/books/9789004284104

Από το Κάστρο Αγίου Γεωργίου στο Αργοστόλι (1757)

Από το Κάστρο Αγίου Γεωργίου στο Αργοστόλι (1757-2007). Η βενετική κυριαρχία στην Κεφαλονιά (1500-1797), Συνέδριο Ιστορίας, Αργοστόλι 27-30 Σεπτεμβρίου 2007, τ. Α΄-Β΄, Αργοστόλι 2010.

ArgostoliΤο συνέδριο εντάσσεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Αργοστόλι το 2007 για τα διακόσια πενήντα χρόνια από τη μεταφορά της πρωτεύουσας της Κεφαλονιάς από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου στο Αργοστόλι. Οι δημοσιευμένες ανακοινώσεις αφορούν τη μεταφορά της διοικητικής έδρας και τους λόγους που η Βενετία αποφάσισε τη μεταφορά, τον χώρο και τους κατοίκους του Αργοστολίου τον 18ο αιώνα, την κίνηση του λιμανιού και την εμπορική δραστηριότητα, τους ναούς και τη θρησκευτική ζωή του Αργοστολίου. Εξετάζονται επίσης γενικότερα ζητήματα που αφορούν την Κεφαλονιά, όπως οι παλαιότερες πρωτεύουσές της, ο κεφαλληνιακός μοναχισμός του 18ου αιώνα, η γυναίκα της Κεφαλονιάς τον 16ο-18ο αιώνα, οι χαρτογραφικές απεικονίσεις του νησιού, η έννοια της πόλης, αλλά και θέματα που αφορούν γενικότερα τα νησιά του Ιονίου, όπως το δίκαιο και η δικαιοσύνη.

Περιεχόμενα τόμων: Συνέχεια

Οι πρεσβείες ως θεσμός διαμόρφωσης κοινωνικών και οικονομικών ιεραρχιών

Φώτης Μπαρούτσος, «Διάλογος μεταξύ τοπικών ελίτ και κεντρικής βενετικής εξουσίας. Οι πρεσβείες ως θεσμός διαμόρφωσης κοινωνικών και οικονομικών ιεραρχιών», Θεωρητικές αναζητήσεις και εμπειρικές έρευνες, Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας, Ρέθυμνο, 10-13.12.2008, Αθήνα 2012, σ. 261-289.

BarutsosΣτην κατηγορία πρεσβείες εντάσσονται αρκετά είδη συλλογικών αναφορών προς τα σώματα διακυβέρνησης της Βενετίας. Το ενδιαφέρον του σ. εστιάζεται «στις κατεστημένες Συνελεύσεις (università ή communità) χριστιανών υπηκόων του νότιου τμήματος του Θαλάσσιου κράτους (stato da mar), που θεσμικά απευθύνονταν στη Βενετία» ζητώντας τη συνδρομή της στα αιτήματά τους. Αντικείμενο του άρθρου, το οποίο στηρίζεται σε 85 πρεσβείες, κυρίως του 16ου αιώνα, των οποίων το κείμενο έχει πλήρως δημοσιευτεί σε παλαιότερες μελέτες, είναι η θεσμική όψη των πρεσβειών, η καταγραφή και η ταξινόμηση των αιτημάτων που περιλαμβάνονται σε αυτές, μέσα από τα οποία αποκαλύπτονται τα θέματα που απασχόλησαν τα δύο μέρη, τη Βενετία και τις κτήσεις της, κατά την εξεταζόμενη περίοδο.

Το άρθρο διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://hdoisto.gr/download.php?fgr=conference2008_proceedings_v2.pdf

Corti di giustizia a Cipro veneziana

Evangelia Skoufari, «Corti di giustizia a Cipro veneziana: un ambiente istituzionale di scambio interculturale», στο E. Skoufari (a cura di), La Serenissima a Cipro: incontri di culture nel Cinquecento, Atti della giornata di studi (Padova, 2 dicembre 2010), Viella, Roma 2013, σ. 65-86.
ciproΚατά την περίοδο της βενετικής κατοχής της Κύπρου, υπεύθυνη για την απονομή της δικαιοσύνης ήταν η βενετική διοίκηση (reggimento), αποτελούμενη από έναν τοποτηρητή (luogotenente) και δύο συμβούλους, και ο καπιτάνος της Αμμοχώστου. Επιπλέον στη Λευκωσία και στην Αμμόχωστο δικαστική δικαιοδοσία, σε αστικές υποθέσεις, είχε ο βισκόντης (visconte), ο οποίος εκλεγόταν από τους ευγενείς. ενώ παράλληλα λειτουργούσαν και τα εκκλησιαστικά δικαστήρια.
Στη μελέτη σκιαγραφείται το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης στη βενετοκρατούμενη Κύπρο, προσδιορίζεται η δικαιοδοσία των δικαστικών αρχών, τα ποικίλα προβλήματα που σχετίζονταν με την απονομή, το ισχύον δίκαιο, την έκταση της δικαιοδοσίας της κάθε αρχής.
Σε παράρτημα δημοσιεύεται ο κανονισμός του Giulio Savorgnan για τους στρατιώτες του φρουρίου της Λευκωσίας, της 20 Μαΐου 1568.

Η αστυνόμευση στη βενετοκρατούμενη Κρήτη

Μιχαήλ Κλειδωνάρης, «Η αστυνόμευση στη βενετοκρατούμενη Κρήτη», Αστυνομική Ανασκόπηση, τεύχος 279 (Μάιος-Ιούνιος 2013), 84-89.

kleidonarisΗ μελέτη, στηριγμένη στη γνωστή βιβλιογραφία, επικεντρώνεται στην παρουσίαση των μηχανισμών ελέγχου και πάταξης του εγκλήματος που λειτούργησαν στη βενετοκρατούμενη Κρήτη, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην ύπαιθρο, όπως η Πολιτοφυλακή, οι Κύριοι της Νύκτας (Domini ή Signori di Notte), οι Castellani , οι Καπιτάνοι κατά των κλεπτών ή των εγκληματιών (Capitani contra fures, Capitani contra li delinquenti), o Καπιτάνος της πόλης (Capitanus del borgo o della piazza), οι Αγορανόμοι (Giustizieri). Το άρθρο διαθέσιμο στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://www.astynomia.gr/images/stories/periodiko/279istoriko.pdf

Ο ρέκτορας Ρεθύμνου

Χαράλαμπος Γάσπαρης, «Ο ρέκτορας Ρεθύμνου αποδίδει λογαριασμό. 3 Ιανουαρίου 1416», Φίλοι Γιώργου Π. Εκκεκάκη, «Αντιδώρημα», Τιμητικός τόμος, Ρέθυμνο 2013, σ. 95-106.

Στη μελέτη παρουσιάζεται και εκδίδεται ένα από τα παλαιότερα έγγραφα ρέκτορα Ρεθύμνου. Πρόκειται για επιστολή του ρέκτορα Marco Salamono προς τον δούκα της Κρήτης Pietro Civrano με ημερομηνία 3 Ιανουαρίου 1416. Το έγγραφο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της λειτουργίας των περιφερειακών διοικητικών οργάνων της Κρήτης και των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν.

 

Οι δημόσιοι εκτιμητές στην κρητική ενδοχώρα

Λαμπρινός Κώστας, «Από την πόλη στην ύπαιθρο: Οι «δημόσιοι εκτιμητές» στην κρητική ενδοχώρα κατά την ύστερη βενετική περίοδο», Πεπραγμένα Ι΄ Διεθνούς Κρητολογικού Συνεδρίου (Χανιά, 1-8 Οκτωβρίου 2006), τ. Β1 Βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδος, Χανιά 2010, σ. 237-251.

2013.02.26-StimadoriΕξετάζεται η παρουσία των δημόσιων εκτιμητών στην ύπαιθρο της Κρήτης κατά την ύστερη βενετική περίοδο και συγκεκριμένα από το 1613, οπότε χρονολογείται η θέσπιση του αξιώματος στην κρητική περιφέρεια, κατ’ αναλογία προς εκείνο των αστικών κέντρων, έπειτα από κοινό αίτημα των εκπροσώπων των καστελλανιών Πεδιάδας, Μονοφατσίου και Belveder στον βενετό σύνδικο και εξεταστή της Ανατολής Ottaviano Bon.

Στη μελέτη δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις πολιτικές διεργασίες που οδήγησαν στη θέσπιση του σώματος των εκτιμητών της υπαίθρου. Εξετάζονται ακόμη, το νομικό πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας του, η αριθμητική παρουσία των εκτιμητών ανά καστελλανία, οι προϋποθέσεις για την εισδοχή των εκτιμητών στην υπαλληλία, οι κοινωνικές τους καταβολές, η επαγγελματική τους προέλευση.