Όψεις της ιστορίας της Μυκόνου στα νεότερα χρόνια

Όψεις της ιστορίας της Μυκόνου στα νεότερα χρόνια, επιμ. Δημήτρης Δημητρόπουλος, Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Περιβάλλοντος Παιδείας και Ανάπτυξης Μυκόνου, Αθήνα 2018, σ. 206, 17Χ24 εκ., ISBN 978-960-9538-70-1.

Ο τόμος περιλαμβάνει μελέτες αφιερωμένες σε θέματα της ιστορίας της Μυκόνου που καλύπτουν χρονικά την περίοδο από τη λατινική κυριαρχία του νησιού έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Πρόκειται για επεξεργασμένες μορφές ανακοινώσεων, που παρουσιάστηκαν στη Μύκονο την άνοιξη του 2016 και του 2017, στο πλαίσιο των σεμιναρίων με τίτλο «Όψεις της νεότερης ιστορίας της Μυκόνου», τα οποία διοργάνωσε η Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Περιβάλλοντος, Παιδείας και Ανάπτυξης Μυκόνου, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Πρόκειται για πρωτότυπες συμβολές οι οποίες συνεισφέρουν στον καλύτερο φωτισμό θεμάτων της μυκονιάτικης βιβλιογραφία, η οποία για τα νεότερα χρόνια είναι μάλλον φτωχή.

Στο τόμο μετέχουν με κείμενά τους οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών: Δημήτρης Δημητρόπουλος, Ευγενία Δρακοπούλου, Ζήσης Μελισσάκης, Αγγελική Πανοπούλου, Ουρανία Πολυκανδριώτη και Κώστας Τσικνάκης. Επισημαίνουμε ιδιαίτερα τη μελέτη του τελευταίου, η οποία εντάσσεται στη θεματική του ιστολογίου. Συνέχεια

Μεταβυζαντινές τοιχογραφίες στις εκκλησίες της Ζακύνθου

Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, Μεταβυζαντινές τοιχογραφίες στις εκκλησίες της Ζακύνθου (15ος-18ος αιώνας), Αθήνα 2017, σ. 312, 21Χ28 εκ., ISBN 978-960-93967-3-8

Ο καλλιτεχνικός πλούτος της Ζακύνθου έως πριν τη σεισμοπυρκαγιά του 1953 ήταν μεγάλος.
Δείγματα των καλλιτεχνικών θησαυρών, που διασώθηκαν και τα οποία σήμερα σώζονται στους ναούς και στα μουσεία του νησιού περιλαμβάνονται στο τρίτομο έργο για τις Εικόνες της Ζακύνθου της Μυρτάλης Αχειμάστου-Ποταμιάνου και του Γιάννη Ρηγόπουλου, καθώς και οι οδηγοί για το Μουσείο Ζακύνθου, και το Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, τα οποία υπογράφει η Ζωή Μυλωνά.
Για τις μεταβυζαντινές τοιχογραφίες του νησιού, μια πρώτη συνοπτική επιστημονική εργασία για εκείνες που διασώθηκαν στο νησί δημοσιεύτηκε το 1956 από τον Μανόλη Χατζηδάκη, με βάση τα υπολείμματα που στέκονταν ακόμα όρθια ή αποτοιχίστηκαν από τα ερείπια των εκκλησιών της πόλης και της υπαίθρου, έλειπε όμως έως τώρα μια αναλυτική και συνολική μελέτη. Η παρούσα εργασία συμπληρώνει το κενό και προσφέρει μια σφαιρική εικόνα των μεταβυζαντινών τοιχογραφιών του νησιού, συμβάλλοντας στη μελέτη και στη διάσωσή τους. Συνέχεια

Ι΄ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο, Τα πρακτικά. V. Μουσική – Γλώσσα – Πολιτιστική παράδοση – Επτανησιακή διασπορά

Ι΄ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο, Κέρκυρα, 30 Απριλίου – 4 Μαΐου 2014. Τα πρακτικά. V. Μουσική – Γλώσσα – Πολιτιστική παράδοση – Επτανησιακή διασπορά, γεν. επιμέλεια Δημήτρης Κονιδάρης, Κέρκυρα 2018 [Κερκυραϊκά Χρονικά ΙΒ΄ (2018)], 17Χ24 εκ., ISSN 1012-2303.

10oPanionio-5-exofylloΟ πέμπτος τόμος των Πρακτικών του Ι΄ Διεθνούς Πανιονίου Συνεδρίου, το οποίο συγκλήθηκε στην Κέρκυρα με την ευκαιρία των 150 χρόνων από την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα και των 100 χρόνων από την πραγματοποίηση του πρώτου Πανιονίου Συνεδρίου, περιλαμβάνει τις ανακοινώσεις των ενοτήτων της Μουσικής, της Γλώσσας, της Πολιτιστικής παράδοσης και της Επτανησιακής διασποράς.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΜΟΥ

Στη θεματική του ιστολογίου, εντάσσονται οι ακόλουθες ανακοινώσεις που περιλαμβάνονται στον τόμο:

Εμμανουέλα Καββαδία, Η λειτουργική μουσική παράδοση της ισραηλιτικής κοινότητας Κέρκυρας: μια εθνο-μουσικολογική προσέγγιση.
Domenica Minniti-Γκώνια, Ιταλική γλώσσα και βενετσιάνικη διάλεκτος στην Κέρκυρα: μία πρώτη προσέγγιση.
Αγγελική Ράλλη – Βασιλική Μακρή, Η προσαρμογή ιταλικών και ενετικών δανείων στην επτανησιακή διάλεκτο.
Ελένη Καραντζόλα – Αναστάσιος Παπαϊωάννου, Στοιχεία για την «κοινή» και την πρώιμη επτανησιακή / κερκυραϊκή: η περίπτωση του Αλεξίου Ραρτούρου .
Νίκη Λάσκαρη-Μπάλλα, Κεφαλονίτες στον Κρητικό Πόλεμο (1645 – 1669)
Εμμανουήλ Βαρβούνης, Γ., Επτανήσιοι στη Σάμο (18ος-9ος αι.).

Δείτε επίσης:

10ο Πανιόνιο Συνέδριο: Πρακτικά τόμος Ι

10ο Πανιόνιο Συνέδριο: Πρακτικά τόμος ΙΙ

10ο Πανιόνιο Συνέδριο: Πρακτικά τόμος ΙΙΙ

10ο Πανιόνιο Συνέδριο: Πρακτικά τόμος IV

 

Venezia quasi un’altra Bisanzio. Studi in onore dell’Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Post-Bizantini di Venezia

Venezia quasi un’altra Bisanzio. Studi in onore dell’Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Post-Bizantini di Venezia e dei suoi Direttori, a cura di Giorgio Fedalto e Roberto D’Antiga, Marcianum Press, Venezia 2018, σ. 384, ISBN: 978-88-6512-600-4.

Πρόκειται για συλλογή άρθρων προς τιμήν του Ελληνικού Ινστιτούτου της Βενετίας και των διευθυντών του, του μόνου ελληνικού ερευνητικού κέντρου στο εξωτερικό, η σχεδόν 70χρονη παρουσία του οποίου έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στον χώρο της έρευνας.
Η Βενετία, από τον 14ο αιώνα αποτέλεσε προσφιλή προορισμό όσων Ελλήνων εγκατέλειπαν τα εδάφη του βυζαντινού κράτους αποφεύγοντας την οθωμανική πίεση που γινόταν όλο και πιο έντονη. Οι Έλληνες, αναζητώντας καταφύγιο και φιλοξενία, έγιναν δεκτοί από τους Βενετούς, εντάχθηκαν στη βενετσιάνικη κοινωνία και οργάνωσαν την κοινότητά τους, καθιστώντας έτσι τη Βενετία σχεδόν ένα άλλο Βυζάντιο.
Στον τόμο, ειδικοί διαφόρων ειδικοτήτων μελετούν όψεις της ιστορίας αυτής, συμπεριλαμβανομένης και της πλούσιας λειτουργικής βυζαντινής παράδοσης, η οποία άφησε τα σημάδια της στον πολιτισμό της πόλης των τεναγών. Συνέχεια

12ο Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο, Ηράκλειο Κρήτης, 21-25 Σεπτεμβρίου 2016

Το 12ο Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο διοργανώνεται από την Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών (ΕΚΙΜ) στο Ηράκλειο Κρήτης, από τις 21 έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2016.

Οι εργασίες του κατανέμονται σε τρία τμήματα που αντιστοιχούν στις τρεις μεγάλες χρονικές περιόδους της Κρητικής Ιστορίας: α) την Προϊστορική και Αρχαία Ελληνική, β) τη Βυζαντινή και Μεσαιωνική, γ) τη Νεότερη. Ως θεματικός άξονας του Συνεδρίου, για όλα τα Τμήματά του, ορίστηκαν οι «μετακινήσεις» -ανθρώπων, ιδεών, αγαθών- με επίκεντρο, αφετηρία ή κατάληξη το νησί της Κρήτης. Συνέχεια

Ι΄ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο, Τα πρακτικά. ΙΙ. Ιστορία – Εκκλησία – Ιστορία της Τέχνης

Ι΄ Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο, Κέρκυρα, 30 Απριλίου – 4 Μαΐου 2014. Τα πρακτικά. ΙΙ. Ιστορία – Εκκλησία – Ιστορία της Τέχνης, επιστ. επιμέλεια Θεοδόσης Πυλαρινός – Παναγιώτα Τζιβάρα – Σπύρος Χρ. Καρύδης, Κέρκυρα 2016 [Κερκυραϊκά Χρονικά Θ΄ (2016)], σ. 852, 17Χ24 εκ., ISSN 1012-2303.

10oPanionio-v.2

Ο δεύτερος τόμος των Πρακτικών του Ι΄ Διεθνούς Πανιονίου Συνεδρίου, το οποίο συγκλήθηκε στην Κέρκυρα με την ευκαιρία των 150 χρόνων από την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα και των 100 χρόνων από την πραγματοποίηση του πρώτου Πανιονίου Συνεδρίου, είναι, όπως και ο πρώτος, καλαίσθητος, πολυσέλιδος και πολυμερής. Περιλαμβάνει την Γ΄ ενότητα της Ιστορίας και τις ανακοινώσεις των ενοτήτων Εκκλησία και Ιστορία της Τέχνης καθώς και την Στρογγυλή Τράπεζα με θέμα:  Ιστορία της τέχνης στα Επτάνησα: «Η ζωγραφική στα Ιόνια Νησιά από τον μεσαίωνα έως τον 20ό αιώνα. Τέχνη μεθορίου ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΜΟΥ

Στη θεματική του ιστολογίου εντάσσονται οι ακόλουθες ανακοινώσεις που περιλαμβάνονται στον τόμο: Συνέχεια

Ένα άγνωστο έργο του Νικολάου Δοξαρά

Διονύσιος Λυκογιάννης, «Ένα άγνωστο έργο του Νικολάου Δοξαρά στη Ζάκυνθο», Επιλογές, Ερμής, Ζάκυνθος 1-7-2016, 1(9).

Ο σ. παρουσιάζει ένα άγνωστο έως σήμερα ενυπόγραφο έργο του ζωγράφου Νικολάου Δοξαρά χρονολογημένο στο 1768. Πρόκειται για την εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας στον τύπο της Οδηγήτριας του ναού της Αγίας Παρασκευής Μέσης Βολίμας. Η εικόνα φέρει την υπογραφή του ζωγράφου στην πίσω πλευρά.

Διαθέσιμο στη διεύθυνση: https://www.academia.edu/26651663/%CE%88%CE%BD%CE%B1_%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%BF%CF%85_%CE%94%CE%BF%CE%BE%CE%B1%CF%81%CE%AC_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%96%CE%AC%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%BF_%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%AE%CF%82_%CE%96%CE%AC%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%82_1-7-2016_1_9_

Aurifex Corphiensis

Mazarakis,AurifexΑνδρέας Δ. Μαζαράκης – Διώνη Α. Μαζαράκη, Aurifex Corphiensis, Κέρκυρα 2015, σ. 434, 24×24 εκ., ISBN 978-960-93-7488-1.

Μέσα σε έναν καλαίσθητο τόμο, εκτυπωμένο σε λίγα αντίτυπα, οι συγγραφείς περικλείουν τον καρπό των ερευνών τους στο Αρχείο της Κέρκυρας, πλαισιωμένο με πλήθος φωτογραφιών.
Ο τόμος χωρίζεται σε τρία βιβλία, για πρακτικούς λόγους. Όπως γράφουν οι συγγραφείς, «ο μεγάλος αριθμός εγγράφων που αφορούσε τα κοσμήματα και ο χώρος που χρειαζόταν για την έκδοση δεν μπορούσε να εξισορροπηθεί με τα υπόλοιπα κεφάλαια σε ένα βιβλίο». Συνέχεια

Πολιτισμικές εκφράσεις της επτανησιακής ταυτότητας

Politismikes_ekfraseisΠρακτικά ΙΘ΄ Συμποσίου «Πολιτισμικές εκφράσεις της επτανησιακής ταυτότητας 17ος-20ός αιώνας. Αφιέρωμα στα 150 χρόνια από την Ένωση, 1864-2014», Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδας, Γιορτές Λόγου και Τέχνης Λευκάδα, 8-9 Αυγούστου 2014, Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, Αθήνα 2015, σ. 171+[5], 17×24 εκ., ISBN 978-960-7498-55-7.

Ο τόμος περιλαμβάνει τις εισηγήσεις του Συμποσίου που πραγματοποιήθηκε στη Λευκάδα στις 8 και 9 Αυγούστου 2014, για τον εορτασμό των 150 χρόνων από την Ένωση. Η θεματική του συμποσίου επικεντρώθηκε στην αναζήτηση των μηχανισμών διαμόρφωσης της ιδιοπροσωπίας του ιόνιου κόσμου στον τομέα της τέχνης, της μουσικής, της λογοτεχνίας, της γλώσσας, της ιστοριογραφίας, της λογιοσύνης, της ιδεολογίας, κατά τη διάρκεια των δυτικών κυριαρχιών. Συνέχεια

Οι πρώτες μεταφράσεις κειμένων τέχνης από τον Παναγιώτη Δοξαρά

Dia-tin-zografianΠαναγιώτης Ιωάννου (έκδ.-επιμ.), Λεονάρντο ντα Βίντσι, Λεόν Μπαττίστα Αλμπέρτι, Αντρέα Πότσο. Δια την Ζωγραφίαν. Οι πρώτες μεταφράσεις κειμένων τέχνης από τον Παναγιώτη Δοξαρά. Έκδοση-Επιστημονική επιμέλεια – Εισαγωγή Παναγιώτης Κ. Ιωάννου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης – Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών, Ηράκλειο 2016, σ. 624, 17×24 εκ., ISBN 978-960-524-460-6.

Στις αρχές του 18ου αιώνα μεταξύ Μοριά, Επτανήσων και, πιθανότατα, Βενετίας, ο ζωγράφος και στρατιωτικός Παναγιώτης Δοξαράς (1662-1729) μετέφρασε στα ελληνικά τις πραγματείες περί ζωγραφικής του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του φλωρεντινού ουμανιστή Λεόν Μπατίστα Αλμπέρτι, κείμενα που συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες πηγές της ιστορίας της ευρωπαϊκής τέχνης, καθώς και οδηγίες για την τέχνη της τοιχογραφίας του ιησουίτη ζωγράφου Αντρέα Πότσο. Συνάμα, εξελλήνισε χιλιάδες ονόματα ζωγράφων που περιλαμβάνονταν στο πρώτο καλλιτεχνικό λεξικό, όπως κυκλοφόρησε στα ιταλικά το 1719, και μετέφρασε μια ομιλία του Πάολο Σενιέρι, επιφανούς ιησουίτη ιεροκήρυκα της εποχής. Ο Δοξαράς συγκέντρωσε τις μεταφράσεις αυτές, καθώς και κάποια μικρότερα κείμενα, σε ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο, με τον τίτλο «Τέχνη Ζωγραφίας», το οποίο, άγνωστο για ποιους λόγους, δεν εκδόθηκε τότε και έφτασε ώς εμάς σε δύο απόγραφα: ένα στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας και ένα, από πολλές απόψεις πληρέστερο, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Στον παρόντα τόμο εκδίδονται για πρώτη φορά, με διπλωματική μέθοδο, τα κείμενα που απαρτίζουν το απόγραφο της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Συνέχεια

Nicolò Rugina da Corfù

Ανδρέας Μαζαράκης, Nicolò Rugina da Corfù ca. 1517-1587, Κέρκυρα 2015, σ. 50, 25Χ25 εκ., ISBN 978-960-93-7489-7.

RuginaΤο πρόσφατο βιβλίο του κ. Ανδρέα Μαζαράκη, αρχιτέκτονα-αρχαιολόγου, τέως προϊσταμένου τεχνικής υποστήριξης του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών και ακάματου ερευνητή των αρχείων, έχει ως θέμα του τον κερκυραίο χρυσοχόο Nicolò Rugina da Corfù, μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που γεννήθηκε γύρω στο 1517 και απεβίωσε μετά το 1587. Ο Rugina το 1542 βρισκόταν στη Ρώμη και μετά την επιστροφή του στην Κέρκυρα ασχολήθηκε με την τέχνη του. Το 1556 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου των 150 της πόλης της Κέρκυρας, στο οποίο επανεκλεγόταν τακτικά έως το 1574.

Από τα έργα του, έχουν διασωθεί τέσσερις διακοσμημένοι δίσκοι με εγχάρακτες απεικονίσεις. Πρωτοπόρος στη δουλειά του, ο Rugina ασχολήθηκε θεματολογικά με την Κέρκυρα, την αρχαία μυθολογία, και τον Μέγα Αλέξανδρο. Στον δίσκο που κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου, διακρίνεται στο κέντρο η υπογραφή του τεχνίτη και περιμετρικά η πόλη και τα περίχωρα της Κέρκυρας κατά την τουρκική πολιορκία του 1537.

Το βιβλίο παρουσιάστηκε στις 18 Δεκεμβρίου στην Αναγνωστική Εταιρία της Κέρκυρας.

Venetian conquered Heraklion

Alexandra Karagianni, «Venetian conquered Heraklion (15ht-16th c.): Cultura growth and trade of byzantine icons», Porphyra 23 (2015), 117-126.

Απόσπασμα από τη σ. 123.
Venetian conquered Heraklion (1211-1669) was transformed into an important urban centre and a flourishing harbour from a local isolated Byzantine community. After constant uprisings, which were led by the Cretan population throughout the 13th century, the political
situation on the island gradually settled down. Crete began to enjoy stability and economic prosperity, which reflected in arts such as poetry, theatre, music, and, as discussed in this article, icon painting. The Cretan painters Andreas Ritzos, George Klontzas, Michael Damaskenos, and Domenikos Theotokopoulos brought a new impulse into the iconographic repertoire and established style of Cretan painting. All four artists experimented with
introducing features from contemporary Mannerism and Renaissance art to the canvas of Cretan tradition, but each of them created an entirely individual and personal style.
Διαθέσιμο στη σελίδα: http://www.porphyra.it/?p=472

Artisti cretesi della diaspora

Massimo Alessandro Bianchi, «Artisti cretesi della diaspora tra Creta e Bisanzio (sec. XV-XVI)», Porphyra 23 (2015), 4-26.

Απόσπασμα από τη σ. 4:
Questo contributo intende delineare alcuni aspetti iconografici inerenti la pittura di icone del XV e XVI secolo, con una particolare attenzione rivolta agli avvenimenti storici che permisero, a quella altezza cronologica, la diffusione di opere e la migrazione di artisti di cultura bizantina nel bacino del Mediterraneo. Una diaspora che portò ad una maggiore
assimilazione degli stilemi proprî dell’arte occidentale da parte di varie generazioni di iconografi, attive nei nuovi centri artistici nati durante il periodo tardo e postbizantino.
Διαθέσιμο στη σελίδα: http://www.porphyra.it/?p=472

Notazione musicale bizantina in codici marciani

Cantus-PlanusCantus Planus. Notazione musicale bizantina in codici marciani. Catalogo della mostra, Venezia, Biblioteca Nazionale Marciana Sale Monumentali 19 luglio – 3 agosto 2014, Venezia 2014, σ. 62, 16X22εκ., ISBN 978-88-7552-055-7.

Περιεχόμενα

Davide Croff, Luisa M. Zanoncelli, La Fondazione Ugo e Olga Levi, Cantus Planus e la Biblioteca Nazionale Marciana.

Maurizio Messina, La mostra di codici greci con notazione musicale bizantina della Biblioteca Nazionale Marciana.

Susy Marcon, La Libreria di San Marco e i codici bizantini.

Orsola Braides, Anna Claut e Elisabetta Lugato, I manoscritti musicali della Biblioteca Marciana.
Sandra Martani, I codici greci con notazione bizantina della Biblioteca Nazionale Marciana.

Silvia Tessari, Codici (περιγραφή των κωδίκων της έκθεσης).

Βλ. επίσης:
https://www.academia.edu/7819272/Cantus_Planus._Notazione_musicale_bizantina_in_codici_marciani._Catalogo_della_mostra

Πανόραμα της Κέρκυρας του 1806

Despoina Zernioti – John McKesson, Ιόνια Νησιά και Δυτική Ελλάδα. The Ionian Islands and Western Greece, Catalogue of an Exhibit of Drawings by Edward Dodwell and Simone Pomardi, Μουσείο Ασιατικής Τέχνης Κέρκυρας, Κέρκυρα 2014.

Ionian-IslandsΜε καθυστέρηση ενός έτους παρουσιάζεται ο κατάλογος της έκθεσης που πραγματοποιήθηκε πέρυσι το καλοκαίρι (2014) στην Κέρκυρα με θέμα «Ιόνια Νησιά & Δυτική Ελλάδα: Έργα από τα ταξίδια των E. Dodwell & S. Pomardi, 1801 & 1805-1806», την επιμέλεια της οποίας είχαν η Δέσποινα Ζερνιώτη CMG, διευθύντρια του Μουσείου και ο καθηγητής John Camp, διευθυντής ανασκαφών Αρχαίας Αγοράς της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής.
Από το υλικό που παρουσιάζεται στον τόμο, ξεχωρίζουμε την πολύτιμη υδατογραφία της πόλης της Κέρκυρας στο απογευματινό φως το 1806. Πρόκειται για μεγάλης κλίμακας πανόραμα, σε τέσσερα φύλλα διαστάσεων 73Χ102 εκ. το καθένα, καμωμένο από υψηλό σημείο, προφανώς από το καμπαναριό του Αγίου Σπυρίδωνος. Χάρη στη σχεδόν φωτογραφική καταγραφή της πόλης, οφειλόμενη στη δεξιοτεχνία δύο σπουδαίων καλλιτεχνών και περιηγητών του Dodwell και του Pomardi, έχουμε την μοναδική τύχη να γνωρίσουμε την πόλη της Κέρκυρας του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, να αφουγκραστούμε την καθημερινότητα, τη συνύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών ομάδων αλλά και ομάδων διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης μέσα από τις σκηνές της καθημερινής ζωής που καταγράφονται στους δρόμους, στις ιδιωτικές αυλές και τα λιακωτά, όπως οι δύο ζωγράφοι τα είδαν από ψηλά.Edward Dodwell - Simone Pomardi

Οδηγός στην περιήγηση της πόλης είναι οι εκκλησίες και τα καμπαναριά τους που ορθώνονται σχεδιασμένα με λεπτομέρειες. Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά: το καμπαναριό της Σπηλαιώτισσας, στην αρχική του μορφή ίδιο σχεδόν με το καμπαναριό του Αγίου Σπυρίδωνα, ο ναός της Κρεμαστής με τον μεγάλο νάρθηκα στη νότια πλευρά, τα καμπαναριά του Ταξιάρχη και του μοναστηριού της Αγίας Αικατερίνης, ο ναός της Μαντρακίνας στο βάθος, το καμπαναριό του αγίου Ελευθερίου, το καμπαναριό του Εσταυρωμένου, ο ναός της Πλατυτέρας και του Αγίου Νικόλαου, ο ναός της Θεοτόκου Φανερωμένης των ξένων και απέναντι ο ναός του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, τα καμπαναριά του Ντόμου και της Αννουντσιάτας, στο βάθος ο ναός του Αγίου Αθανασίου και τέλος, το καμπαναριό του Αγίου Βασιλείου.
Η εικόνα στον ιστοχώρο: http://www.pixeet.com/pano/CSKKGZZX