Θησαυρίσματα-Thesaurismata 43 (2013)

Thesaurismata-43(2013)Ο τόμος 43 των Θησαυρισμάτων, του περιοδικού του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών, περιλαμβάνει 14 άρθρα, τα Πεπραγμένα του Ελληνικού Ινστιτούτου του έτους 2013 καθώς και σύντομο αφιέρωμα για τα «Εξήντα χρόνια από τη συμβολαιογραφική πράξη δωρεάς της Ελληνικής Κοινότητας Βενετίας προς το Ελληνικό Ινστιτούτο» με τη φωτοαναστατική έκδοση του πρακτικού της Συνέλευσης της Ελληνικής Κοινότητας και της συμβολαιογραφικής πράξης της 25ης Ιουλίου 1953.

Από τα άρθρα του τόμου, τα ακόλουθα εντάσσονται στη θεματική του ιστολογίου:

Matteo Magnani, Stratégies et finalités des suppliques et de la grâce en Crète venitienne (1364-1372), Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 59-75

Angeliki Tzavara, Testamenti del notaio Giovanni de Zuanninis dalla Lepanto veneziana (1459-1463), Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013),  77-92.

Ludivine Voisin, L’église de Chypre dans les années 1460-1480 d’après la correspondance de Benedetto Soranzo, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 93-126.

Emmanuelle Pujeau, Préveza, de l’échec (1538) au succès (1605), les leçons de l’ Histoire ? Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 127-154.

Παναγιώτα Τζιβάρα, Oμώνυμοι γραφείς και νοτάριοι στον 16ο αιώνα. Η περίπτωση του Αλέξιου Τρουμπάτζη, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 155-175.

Georgios Ploumidis, Testimonianze di ricchezza a Costantinopoli XVI-XVIII secoli, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 177-192.

Νάσα Παταπίου, Οι περιπέτειες του Θωμά Στράμπαλη του Διομήδη. Νέα στοιχεία για την κυπριακή οικογένεια Στράμπαλη, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 193-219.

Αθανάσιος Α. Δολαπτσόγλου, Η επέμβαση της βενετικής λογοκρισίας υπέρ των ορθοδόξων το 1644, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 221-232.

Σπύρος Καρύδης, Οι Κρητικοί ζωγράφοι Μόσκοι. Νέα στοιχεία για τη ζωή και την καλλιτεχνική τους δραστηριότητα, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 233-276.

Σταύρος Δ. Γριμάνης, Ο Μεθόδιος Μορώνης και οι αιτιάσεις των καθολικών εναντίον των ορθοδόξων της Βενετίας (1677-1679), Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 277-344.

Δέσποινα Ερ. Βλάσση, Η μονή της Παναγίας της Παλαιόπολης Κέρκυρας και η μητρόπολη Φιλαδελφείας. Στοιχεία από το αρχείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Βενετίας (17ος-19ος αι.), Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 345-502.

Adriano Cattani, Da Corfù per la via di Otranto. Un collegamento commerciale e postale, Θησαυρίσματα/Thesaurismata 43 (2013), 503-510.

Advertisements

Minorities in Colonial Settings: The Jews in Venice’s Hellenic Territories

MHRMediterranean Historical Review, 27.2 (2012). Τόμος αφιερωμένος στο θέμα: Minorities in Colonial Settings: The Jews in Venice’s Hellenic Territories (15th-18th Centuries).

Η συλλογή περιλαμβάνει μελέτες οι οποίες παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν σε διημερίδα που διοργανώθηκε στο Tel Aviv στις 7 και 8 Μαρτίου 2011.

Περιεχόμενα: Συνέχεια

Περιοδικό: Studi Veneziani, τ. 60-61 (2010)

studiVenezianiΑποδελτίωση με βάση τα περιεχόμενα των τόμων στην ιστοσελίδα του περιοδικού: http://www.libraweb.net/riviste.php?chiave=31&h=437&w=300

Karlafti-Mouratidi Fotini, Il lavoro a Corfù durante il dominio veneziano nel XVII sec. tramite i documenti notarili, Studi Veneziani 61(2010), 409-428.

Corfù «Perla del Levante»

Corfù «Perla del Levante». Documenti, mappe e disegni del Museo Correr, a cura di Giandomenico Romanelli e Camillo Tonini, Biblion, Milano 2010, σ. 153, μεγάλο μέγεθος (31 cm), ISBN 978-88-96177-19-8 (Patrimonio veneto nel Mediterraneo, 1).

Το βιβλίο, πλούσια εικονογραφημένο, αξιοποιεί τις αρχειακές πηγές που αφορούν την Κέρκυρα, οι οποίες προέρχονται από τα αρχεία βενετικών οικογενειών πατρικίων, που σήμερα διατηρούνται στο Μουσείο Correr της Βενετίας. Τα σχέδια της ιστορικής χαρτογραφίας και οι χάρτες που απεικονίζουν τις ενετικές οχυρώσεις της Παλιάς Πόλης, αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα του σχεδιασμού της στρατιωτικής άμυνας που υιοθετήθηκε από τη Βενετία και τονίζουν τη στρατηγική θέση της Κέρκυρας στη Μεσόγειο. Η έκδοση συνοδεύεται από CD-ROM. Συνέχεια

Το Αρχείο των Γενικών Προβλεπτών Θαλάσσης – L’Archivio dei Provveditori Generali da Mar

Παναγιώτα Τζιβάρα – Σπύρος Καρύδης, Το Αρχείο των Γενικών Προβλεπτών Θαλάσσης. Αναζητώντας τα ίχνη του, εκδόσεις Ενάλιος, Αθήνα 2012, σ. 160, 14X21 εκ., ISBN 978-960-536-494-6.
[Panajota Tzivara – Spyros Karydis, L’Archivio dei Provveditori Generali da Mar. Alla ricerca delle sue tracce, edizioni Enalios, Atene 2012, p. 160, 14Χ21 cm, ISBN 978-960-536-494-6].

Στην Κέρκυρα, κτήση βενετική από το 1386, λειτουργούσαν κατά την περίοδο της βενετικής κυριαρχίας τρία αρχεία τα οποία συνδέονταν με τους κρατικούς αξιωματούχους, που στέλνονταν από τη Βενετία και είχαν ως έδρα τους την Κέρκυρα, δηλαδή το Archivio degli Atti Generalizi ή Archivio Generalizio (του γενικού προβλεπτή, αρχικά των τριών νησιών και ακολούθως της θάλασσας), το Archivio degli Atti Prefettizi ή Archivio Prefettizio (του προβλεπτή καπιτάνου της Κέρκυρας) και το Archivio degli Atti Prettorei ή Archivio Prettoreo (του βάιλου της Κέρκυρας).

Είναι προφανές ότι από τα αρχεία αυτά ξεχωριστό ενδιαφέρον, όχι μόνο για τον ελληνικό χώρο αλλά και για την ίδια τη Βενετία, έχει το Αρχείο των γενικών προβλεπτών, αφού σε αυτό συγκεντρώνονταν έγγραφα της πολιτικής, στρατιωτικής και δικαστικής δικαιοδοσίας του εκάστοτε γενικού προβλεπτή, ανώτατης αρχής σε περιφερειακό επίπεδο, ιδιαίτερα από το τέλος του 17ου αιώνα και έως την κατάλυση της βενετικής Δημοκρατίας. Συνέχεια

Μικροπίστωση και εμπόριο χρήματος στην Κέρκυρα

Cristos Desyllas, «Microcredit culture and money trade in Corfu island (17th-19th cent.)», Mediterranea ricerche storiche 24 (2012), 143-162.

Το άρθρο αναφέρεται κυρίως στη λειτουργία του Monte di Pietà (ενεχυροδανειστήριο) της Κέρκυρας, θέμα που αποτέλεσε και τη διδακτορική διατριβή του συγγραφέα.

Ο Monte di Pietà υπήρξε μια από τις πιο αποτελεσματικές και μακρόβιες μορφές χρηματοπιστωτικής οργάνωσης στην Κέρκυρα (1630 – 1980). Ο ρόλος του ήταν καθοριστικός ως κανάλι για την κυκλοφορία του χρήματος μεταξύ των λιγότερο ευπόρων κατοίκων του νησιού. Καθοριστική επίσης ήταν δυνατότητά του να μετατρέπει άμεσα τα πράγματα σε χρήμα και το αντίστροφο. Με τη δραστηριότητά του κάλυπτε τις πιστωτικές ανάγκες των αστικών, ημιαστικών και αγροτικών πληθυσμών του νησιού και σε μεγάλο βαθμό επιτάχυνε τη διαδικασία προσαρμογής της τοπικής οικονομίας στο σύγχρονο δυτικό μοντέλο. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας ήταν η απόδειξη της κυριότητας κινητών αξιών.

Η μελέτη της ιστορικής εξέλιξης του Monte di Pietà δείχνει ότι για την αντιμετώπιση των συνεπειών των διαρθρωτικών ελλείψεων που ήταν πάντα παρούσες στο νησί, δεν αρκούσαν η παρουσία του και οι πιστωτικές διευκολύνσεις που διέθετε. Δεν έπαψε όμως ποτέ να αποτελεί ένα είδος εξόδου κινδύνου, ικανής να παράσχει την προσωρινή τουλάχιστον ανακούφιση των φτωχών.

Το άρθρο διαθέσιμο στην ακόλουθη διεύθυνση:
http://www.storiamediterranea.it/portfolio/aprile-2012/