Ιδιωτικές βιβλιακές συλλογές στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα

Παναγιώτα Τζιβάρα, Χαμένες και Κρυμμένες Βιβλιοθήκες. Ιδιωτικές βιβλιακές συλλογές στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα (16ος-18ος αι.), τ. Α΄-Β΄, Εκδόσεις Άτων – Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, Αθήνα 2022, τ. Α΄, σ. XXXVIII + 520, τ. Β΄, σ. XXIV+340, 20X28 εκ. ISBN SET 978-618-5337-18-6, 978-618-84763-2-5.

Μπορεί κανείς να έχει εικόνα ακριβή της παιδείας των ανθρώπων ενός τόπου όταν δεν γνωρίζει τις αναγνωστικές τους προτιμήσεις και το περιεχόμενο των αποθετηρίων γνώσης, δηλαδή των βιβλιοθηκών τους, με τα βιβλία από τα οποία αντλήθηκαν πνευματικές στρατηγικές και εκπορεύτηκε ιδεολογία; Με το ρητορικό αυτό ερώτημα ξεκινά τον λόγο της η σ. του έργου που παρουσιάζουμε εδώ, το οποίο εστιάζει στην Κέρκυρα, κέντρο του Κράτους της Θάλασσας, στη μακροβιότερη βενετική κτήση της Ανατολής, η οποία για τετρακόσια χρόνια και μια δεκαετία επιπλέον, γνώρισε μόνο Βενετούς κυρίους αλλά συγχρωτίστηκε με ανθρώπους από Ανατολή και Δύση.

Σε μια δίτομη, πολυτελή έκδοση, στην οποία αποτυπώνεται η αισθητική των εκδόσεων Άτων, η σ. μας ξεναγεί στις ιδιωτικές βιβλιοθήκες της βενετοκρατούμενης Κέρκυρας, περιδιαβάζοντας, με όχημα τις αρχειακές πηγές, σε αρχοντικά ευγενών, κελιά μοναχών, γραφεία δοτόρων, σπίτια και καταστήματα εμπόρων. Με διακριτική ματιά, η οποία δεν παραλείπει να επισημάνει και όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία προσδιορίζουν την κοινωνική και οικονομική ταυτότητα των προσώπων, μας συστήνει τους κτήτορες, μας ξεναγεί στα σπίτια τους, μας περιγράφει τις βιβλιοθήκες και το περιεχόμενο τους, μας εξοικειώνει με τον πολιτικό και κοινωνικό τους περίγυρο. Οπως η ίδια σημειώνει, η εργασία θα μπορούσε να έχει τίτλο «Οι βιβλιοθήκες στο Αρχείο», καθώς στηρίζεται κατά κύριο λόγο στο αρχειακό υλικό, διαθήκες και ινβεντάρια, απογραφές δηλαδή κινητής περιουσίας, που είναι θησαυρισμένα στα νοταριακά κατάστιχα. Ο τίτλος όμως «Χαμένες και Κρυμμένες Βιβλιοθήκες» ανταποκρίνεται ακριβώς στο περιεχόμενο του έργου, καθώς άλλες από τις περιγραφόμενες βιβλιοθήκες έχουν πλέον χαθεί οριστικά και άλλες είναι πολύ πιθανόν είτε να βρίσκονται φυλαγμένες σε κάμαρες και «πόρτιγα» κληρονόμων είτε να κρύβονται με διασκορπισμένα τα μέλη τους στις μεγάλες βιβλιοθήκες της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει τα προλογικά σημειώματα των εκδοτών και την εκτενή εισαγωγή της σ. στην οποία παρουσιάζεται η κατάσταση της έρευνας των ιδιωτικών βιβλιοθηκών στον βενετικό και στον ελληνικό βενετοκρατούμενο χώρο για την περίοδο την οποία καλύπτει η μελέτη, περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας και δίνεται σύντομη περιγραφή των περιεχομένων του πρώτου και του δεύτερου τόμου. Το κύριο μέρος του πρώτου τόμου απαρτίζεται από τέσσερα κεφάλαια με το ακόλουθο περιεχόμενο.

Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η πολιτιστική κατάσταση στην Κέρκυρα από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα, περίοδο συγκρότησης των βιβλιακών συλλογών που περιλαμβάνονται στο έργο, σε συσχέτιση με τις προσφυγικές ομάδες που κατά καιρούς βρήκαν καταφύγιο στην Κέρκυρα, την έκαναν νέα τους πατρίδα, συγχρωτίστηκαν δημιουργικά με τους ντόπιους, εντάχθηκαν στην κοινωνία του νησιού και μπόλιασαν πνευματικά τον τόπο.

Στο δεύτερο κεφάλαιο, έπειτα από σύντομη παρουσίαση της ταυτότητας των αρχειακών πηγών, οι οποίες αποτελούν τη βάση για τη σύνθεση της εργασίας, και την επισήμανση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών αλλά και των προβλημάτων που παρουσιάζει η καθεμιά τους για την ανάπλαση της εικόνας των βιβλιοθηκών, η σ. εστιάζει σε ζητήματα θεωρητικά τα οποία αναφέρονται στο τρίπτυχο Βιβλία-Βιβλιόφιλοι-Βιβλιοθήκες, αντλώντας τεκμηρίωση από τα ίδια τα παραδείγματα των βιβλιακών συλλογών που παρουσιάζει. Εδώ μελετάται η πολυδιάστατη λειτουργία των βιβλίων ως πολιτιστικών αντικειμένων αλλά και ως εργαλείων γνώσης και συγκρότησης κοινωνικής ταυτότητας, ως οχημάτων για τη «διάβαση πνευματικών και κοινωνικών ορίων». Διερευνώνται θέματα που αφορούν την κοινωνική θέση των κτητόρων των βιβλιακών συλλογών, τη σχέση της γλώσσας επικοινωνίας και των αναγνωσμάτων τους, ζητήματα που αφορούν την καταγωγή, αλλά και την επαγγελματική τους ενασχόληση. Επιχειρείται η διαμόρφωση μιας τυπολογίας των βιβλιοθηκών και περιγράφεται ο τρόπος της συγκρότησής τους με την απόκτηση χειρογράφων και έντυπων βιβλίων. Διερευνάται, τέλος, το περιεχόμενο των βιβλιοθηκών που εντοπίστηκαν, με βάση τη θεματική των τίτλων των βιβλίων, απείκασμα της εποχής κατά την οποία συγκροτήθηκαν και του γενικότερου πολιτικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται δέκα παραδείγματα ιδιωτικών βιβλιοθηκών, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στα αρχειακά τεκμήρια. Πρόκειται για αξιόλογες συλλογές, οι οποίες ξεχώρισαν με βάση το μέγεθος, το γνωστό περιεχόμενό τους, τις μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν για τους κτήτορες και τη μεταγενέστερη τύχη τους. Πρόκειται για δύο συλλογές του 16ου αιώνα (χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία αναδεικνύουν τη σημασία που έχουν οι διαθέσιμες πληροφορίες για την περίοδο αυτή), πέντε βιβλιοθήκες του 17ου αιώνα ευγενών Κερκυραίων και κληρικών, και τρεις βιβλιοθήκες του 18ου αιώνα οι οποίες αντανακλούν το φως του αιώνα τους και τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές.

Στο τέταρτο κεφάλαιο, χωρισμένο σε δύο ενότητες, περιέχονται ειδήσεις για άλλες 106 συνολικά βιβλιακές συλλογές. Στην πρώτη ενότητα εντάσσονται 78 οι οποίες ανήκαν σε γηγενείς Κερκυραίους ή ξένους που συνέδεσαν μόνιμα την τύχη τους με τον τόπο και κληροδότησαν τα βιβλία τους σε συγγενικά ή φιλικά τους πρόσωπα τα οποία συνέχισαν να ζουν εκεί. Στη δεύτερη ενότητα εντάσσονται 28 συλλογές, οι κτήτορες των οποίων ήταν ξένοι ή παρεπίδημοι στο νησί. Σε όλες τις συλλογές επιχειρείται η αποτίμηση του πλούτου τους με όρους ποιοτικούς και ποσοτικούς.

Ο πρώτος τόμος ολοκληρώνεται με τη δήλωση των αρχειακών πηγών, την παράθεση της Βιβλιογραφίας, την περίληψη στην αγγλική και την ιταλική γλώσσα, και το αναλυτικό Ευρετήριο, χρήσιμο οδηγό πλοήγησης για τους αναγνώστες του έργου.

Στον δεύτερο τόμο περιλαμβάνονται οι κατάλογοι των βιβλιακών συλλογών, για τους κατόχους των οποίων έγινε λόγος στον πρώτο τόμο. Έπειτα από μια εκτενή εισαγωγή στην οποία περιγράφονται τα περιεχόμενα του τόμου, οι εκδοτικές αρχές που τηρήθηκαν στη σύνταξη των καταλόγων, η επεξεργασία των αρχειακών αναφορών και η ταύτιση των τίτλων, δημοσιεύονται οι τίτλοι των βιβλίων, με βάση τα σωζόμενα ινβεντάρια (απογραφές). Οι τίτλοι των βιβλίων, καταγραμμένοι από τους νοταρίους άλλοτε στην ελληνική και άλλοτε στην ιταλική ή λατινική γλώσσα, πλήρεις ή συντομευμένοι, δημοσιεύονται όπως αυτοί παραδίδονται στην κάθε αρχειακή πηγή. Η ταύτισή τους με συγκεκριμένα έργα, έργο επίπονο και χρονοβόρο, έγινε με την αξιοποίηση των διαθέσιμων σήμερα ηλεκτρονικών καταλόγων των ιταλικών κυρίως βιβλιοθηκών, για τα ξενόγλωσσα έργα, και με βάση τα βιβλιογραφικά έργα αναφοράς για την ελληνική βιβλιοπαραγωγή.

Ως προς τη διάταξη της ύλης, στον Β΄ τόμο τηρείται, όπως έγινε στον πρώτο τόμο για τους κτήτορες, η διαίρεση των συλλογών σε τρεις ενότητες και η καταχώρησή τους κατά απόλυτη χρονολογική σειρά, με βάση τον χρόνο θανάτου του κατόχου ή της απογραφής της συλλογής. Πιο συγκεκριμένα, στην πρώτη ενότητα εντάσσονται οι δέκα μείζονες βιβλιακές συλλογές, οι οποίες χαρακτηρίζονται από το πλήθος των βιβλίων και την ιδιαίτερη σημασία τους καθώς ανταποκρίνονται στις ειδικότερες ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των κατόχων τους. Στη δεύτερη ενότητα εντάσσονται οι υπόλοιπες κερκυραϊκές συλλογές, συνολικά 78, οι οποίες αφορούν γηγενείς Κερκυραίους αλλά και ξένους οι οποίοι συνέδεσαν μόνιμα τη ζωή τους με την Κέρκυρα. Στην τρίτη ενότητα συγκεντρώθηκαν οι 28 βιβλιακές συλλογές ξένων και παρεπίδημων, Ελλήνων και ξένων (κυρίως Ιταλών), ο οποίοι έζησαν στο νησί, όπου και καταγράφτηκαν τα βιβλία τους, χωρίς όμως αυτά να παραμείνουν στον τόπο.

Σε όλες τις περιπτώσεις οι βιβλιακές συλλογές αποτυπώνονται στη μορφή καταλόγου με αύξουσα αρίθμηση των τίτλων. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, και για την πληρέστερη εικόνα της βιβλιοσυλλογής, πέραν των αρχειακών αναφορών προστίθενται και όσες άλλες πληροφορίες, σχετικές με τα βιβλία κάθε προσώπου, εντοπίστηκαν στη βιβλιογραφία, στις Βιβλιοθήκες και στους καταλόγους χειρογράφων. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχουν τα σχόλια, τα οποία ακολουθούν την αναγραφή των τίτλων, στα οποία αναπτύσσεται ο προβληματισμός αναφορικά με την ταύτιση των βιβλιακών αναφορών με συγκεκριμένους τίτλους, και σε κάποιες περιπτώσεις με συγκεκριμένες εκδόσεις.
Ο δεύτερος τόμος ολοκληρώνεται με τις Συντομογραφίες, τη Βιβλιογραφία και με το γενικό Ευρετήριο.

Η παρουσίαση των ιδιωτικών βιβλιακών συλλογών του βενετοκρατούμενου κερκυραϊκού χώρου με τη βοήθεια των αρχειακών τεκμηρίων, στο δίτομο έργο που περιγράψαμε σύντομα παραπάνω, βοηθά στην καλύτερη αποτύπωση της κίνησης του βιβλίου στην Κέρκυρα των Βενετών κυριάρχων, και προστίθεται ως συμβολή στο ήδη ογκώδες έργο το οποίο έχει επιτελεστεί στον τομέα των κερκυραϊκών μοναστηριακών βιβλιοθηκών. Προφανώς η διαμόρφωση της σύνολης εικόνας για τον αριθμό και την ταυτότητα των βιβλίων που διακινήθηκαν μέσα από τις προσωπικές συλλογές στον κερκυραϊκό χώρο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η σ. καταγράφει την εμπειρία και τη γνώση που προέκυψε από τη μελέτη των τίτλων που κοσμούσαν τις ιδιωτικές βιβλιακές συλλογές, οι οποίες δίπλα στις ήδη γνωστές μοναστηριακές, βελτιώνουν την εικόνα, δεν αρκούν όμως, όπως η ίδια σημειώνει, για να διατυπωθούν συμπερασματικές κρίσεις για το πολιτιστικό κλίμα στα χρόνια των Βενετών κυρίων, το οποίο παραμένει ένα ερευνητικό ζητούμενο. Η σ. επισημαίνει ότι η μελέτη της «δίνει ώθηση για τη συνθετική θεώρηση του θέματος», αναγνωρίζει ότι το θέμα δεν μπορεί να εξαντληθεί στο πλαίσιο «μιας άλλης μονογραφίας ή ενός μοναχικού ερευνητή», ότι χρειάζεται η συνεργασία πολλών και καταλήγει με την αναγγελία των αισιόδοξων μηνυμάτων τα οποία έρχονται απο τα ερευνητικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη και αφορούν τις καταγραφές σημειωμάτων χειρογράφων που φυλάσσονται στις βιβλιοθήκες της Δύσης, τα οποία θα αποκαλύψουν μεταξύ άλλων και τον πλούτο των κερκυραϊκών βιβλιοθηκών του 15ου και του 16ου αιώνα. Προς την κατεύθυνση αυτή, της καταγραφής δηλαδή των σημειωμάτων στα χειρόγραφα και στα έντυπα βιβλία που φυλάσσονται στις ελληνικές Βιβλιοθήκες (κυρίως στην Εθνική), στις οποίες τεκμηριωμένα κατατέθηκαν βιβλία που άλλοτε κοσμούσαν τις κερκυραϊκές ιδιωτικές βιβλιοθήκες, στρέφει και η ίδια την προσοχή των αναγνωστών και κυρίως των μελλοντικών ερευνητών.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α΄ ΤΟΜΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΙΣΜΑ Κ. ΣΠ. ΣΤΑΪΚΟΥ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Π. ΤΖΙΒΑΡΑ

ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΚΕΡΚΥΡΑ (16ος–18ος αι.)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΚΛΙΜΑ

1. Η πνευματική κατάσταση στην Κέρκυρα τον 15ο και στις αρχές του 16ου αι.: πρόσφυγες και ντόπιοι λόγιοι
α. Λόγιοι και διδασκαλία
β. Λόγιοι και βιβλιακές συλλογές
γ. Λόγιοι και κωδικογραφική δραστηριότητα

2. Η Κέρκυρα τον 16ο αιώνα: δίψα και αιτήματα για εγγραμματοσύνη
α. Δημόσια και ιδιωτική διδασκαλία
β. Συγγραφική και αντιγραφική δραστηριότητα
γ. Βιβλιακές συλλογές

3. Η Κέρκυρα τον 17ο και 18ο αιώνα: αιώνες πολιτιστικής ώσμωσης και λογιοσύνης
α. Σχολεία και δάσκαλοι
β. Φιλολογικές συνάξεις λογίων και κερκυραϊκές ακαδημίες
γ. Συγγραφική παραγωγή στον 17ο και στον αιώνα των Φώτων
δ. Κοινωνικό περιβάλλον και συγκρότηση βιβλιακών συλλογών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΒΙΒΛΙΑ, ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΟΙ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

1. Οι πηγές: αρχειακά τεκμήρια για συλλογές βιβλίων, παρουσία βιβλιόφιλων, ύπαρξη βιβλιοθηκών
α. Οι διαθήκες
β. Τα ινβεντάρια
γ. Οι κατάλογοι
δ. Οι ιδιαιτερότητες των ινβενταρίων

2. Τα βιβλία
α. Η πολυδιάστατη λειτουργία τους
β. Η θέση τους στα νοικοκυριά των ευγενών και των λογίων

3. Οι βιβλιόφιλοι
α. Κοινωνική, επαγγελματική θέση. Πνευματικοί προσανατολισμοί
β. Ελληνομαθείς– Ιταλομαθείς
γ. Ντόπιοι, πρόσφυγες και παρεπίδημοι

4. Οι βιβλιοθήκες
α. Για μια τυπολογία των βιβλιοθηκών
β. Η συγκρότηση των βιβλιοθηκών
Διακίνηση των χειρόγραφων βιβλίων
Προμήθεια έντυπων βιβλίων
γ. Το περιεχόμενο των βιβλιοθηκών
δ. Απουσίες βιβλίων: εμφανείς, ευεξήγητες και ανεξήγητες
ε. Οι τύχες των ιδιωτικών βιβλιοθηκών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΙΣΑΡΙΘΜΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ

1. Η βιβλιοθήκη του ιερομονάχου Άνθιμου Αρκαδιώτη (1552). α. Ο κτήτορας: ορθόδοξος μοναχός και δάσκαλος – β. Τα βιβλία

2. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Θωμά Αυλωνίτη (1569). α. Ο κτήτορας: ιερέας και λόγιος – β. Τα βιβλία

3. Η βιβλιοθήκη του Πρόσφορου Μαρίνη (1637–1694). α. Ο κτήτορας: ευγενής και ιππότης – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

4. Η βιβλιοθήκη του Αλταβίλα Καλικιόπουλου (1673–1701). α. Ο κτήτορας: ευγενής και δικηγόρος – β. Τα βιβλία. – γ. Η τύχη των βιβλίων

5. Η βιβλιοθήκη του Νικολάου Τραντάφυλλου (1661–1706). α. Ο κτήτορας: ευγενής και υμνογράφος – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

6. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Γεωργίου Ιώτη (1676–1706). α. Ο κτήτορας: ορθόδοξος ιερέας και χαρτοφύλακας – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

7. Η βιβλιοθήκη του don Costantin Bestuli (1668–1734;). – α. Ο κτήτορας: καθολικός ιερέας και κανόνικος – β. Τα βιβλία

8. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Νικολάου Λαρδέα (1688–1733). α. Ο κτήτορας: ορθόδοξος ιερέας και δάσκαλος – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

9. Η βιβλιοθήκη του Νικολάου Μαριέτη (;–1782). α. Ο κτήτορας: δικολάβος και συγγραφέας – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

10. Η βιβλιοθήκη του Ανδρέα Καλογερά (1808). α. Ο κτήτορας: ευγενής, νομομαθής και βιβλιοθηκάριος – β. Τα βιβλία – γ. Η τύχη των βιβλίων

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΕΛΑΣΣΟΝΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

1. Κερκυραϊκές βιβλιακές συλλογές: Οι κτήτορες και τα βιβλία.

Θεόδωρος Μεσάζος, ιερέας (1535)  2. Γεώργιος Σπυρής, ιερέας (1545)  3. Δημήτριος Χαλικιόπουλος, ιερέας (1546)  4. Ιωάσαφ Μαυροειδής, ιερομόναχος (1546)  5. Αλοΐζιος Μαυρωνάς, ιερέας (1573)  6. Μακάριος Σπαθάρος, ιερομόναχος (1586)  7. Γεώργιος Φαντόπουλος, ιερέας (1587)  8. Αντώνιος Φρόνιμος, ιερέας (1601)  9. Οικογένεια Φλώρου (1609)  10. Πέτρος Αρκούδιος, ιερέας (1627)  11. Τζώρτζης Πανδής (1627)  12. Σταματέλος Χαλικιόπουλος, ιερομόναχος (1669)  13. Θεοχάρης Καστρίτης (1680)  14. Daniel Azar (1683)  15. Στέλιος Ρίκης (1684)  16. Zorzi Erizzo (1688)  17. Νικόλαος Πετρόνικος (1699 c.)  18. Mosse Cesana (1699)  19. Ιωάννης Κολιτάς (1700)  20. Μάρκος Κασιμάτης (1700)  21. Αρσένιος Καλούδης, ιερομόναχος και Γεράσιμος Δαρκάς, ιερομόναχος (1700–1710)  22. Νικόλαος Μοτσάνεγας (1701)  23. Νικόδημος Καροφυλλάτος, ιερομόναχος (1704)  24. Γεράσιμος Κορέσσης, ιερομόναχος (1708)  25. Μεθόδιος Ψαρομήλιγκος, διάκονος (1714)  26. Φίλιππος Σελάς, ιερέας και Στάμος Σελάς (1718)  27. Τζανέτος Φακιολάς, ιερέας (1719)  28. Σίλβεστρος Σάρος (1727)  29. Φραγκίσκος Ρίκης, ιερέας (1728)  30. Μανόλης Μωραΐτης (1728)  31. Σπυρίδων Μίλιας, ιερέας (1728)  32. Πέτρος Κασιμάτης (1729)  33. Ιωάννης Αρώνης, ιερομόναχος (1729)  34. Ευγενία Παλαιοχωρίτη Βρισινιώτη, μοναχή (1730)  35. Γεώργιος Παλαιοχωρίτης Βρισινιώτης (1730)  36. Χριστόφορος Εμποροκωμήτης, ιερομόναχος (1730 c.)  37. Στάμος Κάλμπος (1731)  38. Παουλέτα Γραμματικόπουλου-Δαβερόνα (1732)  39. Φιλόθεος ιερομόναχος και Αρσένιος Προσαλέντης (1735)  40. Στεφανής Παριζότος, ιερέας (1736)  41. Χρύσανθος Πηλός, ιερομόναχος (1743)  42. Abram Coronelo (1745)  43. Ιερεμίας Κοντζελέζε, ιερομόναχος (1746)  44. Σταματέλα Πετριτή (1748)  45. Ευθύμιος Παραμυθιώτης, ιερομόναχος (1748)  46. Άνθιμος Μεταξάς, ιερομόναχος (1750)  47. Δανιήλ Οικονόμος, ιερομόναχος (1751)  48. Σταμάτης Χονδρογιάννης, ιερέας (1754)  49. Αρσένιος Σφακιώτης, ιερομόναχος (1755)  50. Μάρκος Δελβινιώτης (1758)  51. Οικογένεια Τρουλινού (Τουρλινού) (1758 c.)  52. Ιωάννης ιερέας […], εφημέριος της Κασσιωπίας στους Καστράδες (1758)  53. Κύριλλος Μουμούρης, μοναχός (1761)  54. Ζαφείρης Μυρίλλας, ιερέας (1767)  55. Σπύρος Καλογεράς (1768)  56. Παύλος Μαγδαληνός (1771)  57. Θεόδωρος Κιγάλας, ιερέας (1771)  58. Abram Cherido (1771)  59. Στάμος Καριόφιλος (1778)  60. Melchior Dettat (1782)  61. Οικογένεια Ροδόσταμου (1782)  62. Oικογένεια Τζαγκαρόλου (1783)  63. Μάρκος Αντώνιος Κατσαΐτης (1787)  64. Samuel Vita Deosmo (1787)  65. Βικέντιος Σκορδίλλης (1789)  66. Πουλής Ζερβός (1791)  67. Ιωάννης Βαπτιστής Πιέρης (1794 c.)  68. Αντώνιος Τριβώλης Πιέρης (1799)  69. Ευγένιος Στέφανος, ιερομόναχος (1799)  70. Oικογένεια Καποδίστρια (1799)  71. Οικογένεια Μουλιανού (18ος αι.)  72. Οικογένεια Μελατιανού (18ος αι.)  73. Μάριος Βερονίκης (1801)  74. Βιτσέντζος Πετριτής (1802)  75. Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης (1803)  76. Ιωάννης Δένδιας, ιερέας (1807 c.)  77. Αντώνιος Μαρούλης (1808)  78. Στυλιανός Βλασσόπουλος (1822).

2. Βιβλιακές συλλογές ξένων και παρεπίδημων στην Κέρκυρα. Οι κτήτορες και τα βιβλία.

Δαυίδ Κατελάνος, επίσκοπος (1559)  2. Martin Tropileo (1661)  3. Μπατίστας Ταρτάγιας (1668)  4. Pietro Lippomano, don (1679)  5. Paolo Zane, don (1682)  6. Γιάννης Μόσκος (1689)  7. Oratio Toia (1697)  8. Χριστόφορος Λάζαρης, μητροπολίτης (1698)  9. Zorzi Racetovichi (1699)  10. Μαρία Βαλιάνου Μεταξά (1725)  11. Ιγνάτιος Άβαρης, ιερομόναχος (1729)  12. Ferdinardo Novelli (1731)  13. Ιωάννης Κομητάς, ιερέας (1732)  14. Αυξέντιος Πάγκαλος, ιερομόναχος (1735)  15. Αγαθάγγελος Λατίνος, επίσκοπος (1736)  16. Ιωάννης Νικόπουλος (1737)  17. Γκίκας Παπάς (1753)  18. Νικόλαος Στόγιας (1756)  19. Θεοδόσιος Γεωργακάκης, επίσκοπος (1761)  20. Αναστάσιος Μπέτζος, ιερέας (1763)  21. Αγάπιος Βανδώρος, μητροπολίτης (1767)  22. Bertucci Lorenzo Valier (1768)  23. Pietro Marcello (1768)  24. Οικογένεια Settini (1777)  25. Francesco Turini, don (1780)  26. Vincenzo Marchi (1781)  27. Zorzi Marin (1782)  28. Michiel Angelo Alberti (1786).

ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
RIASSUNTO
SUMMARY
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Β΄ ΤΟΜΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΚΕΡΚΥΡΑ (16ος–18ος αι.). ΟΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: ΔΕΚΑ ΜΕΙΖΟΝΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ

1. Η βιβλιοθήκη του ιερομονάχου Άνθιμου Αρκαδιώτη (1552)
2. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Θωμά Αυλωνίτη (1569)
3. Η βιβλιοθήκη του Πρόσφορου Μαρίνη (1695)
4. Η βιβλιοθήκη του Αλταβίλα Καλικιόπουλου (1701)
5. Η βιβλιοθήκη του Νικολάου Τραντάφυλλου (1706, 1719)
6. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Γεωργίου Ιώτη (1706)
7. Η βιβλιοθήκη του don Costantin Bestuli (1725)
8. Η βιβλιοθήκη του ιερέα Νικολάου Λαρδέα (1733)
9. Η βιβλιοθήκη του Νικολάου Μαριέτη (1777)
10. Η βιβλιοθήκη του Ανδρέα Καλογερά (1808)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΑΛΛΕΣ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΕΣ ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ

1. Βιβλία του ιερέα Θεοδώρου Μεσάζου (1535)
2. Βιβλία του ιερέα Γεωργίου Σπυρή (1545)
3. Βιβλία του ιερέα Δημητρίου Χαλικιόπουλου (1546)
4. Βιβλία του ιερομονάχου Ιωάσαφ Μαυροειδή (1546)
5. Βιβλία του ιερέα Αλοΐζιου Μαυρωνά (1573)
6. Βιβλία του ιερομονάχου Μακαρίου Σπαθάρου (1586)
7. Βιβλία του ιερέα Γεωργίου Φαντόπουλου (1587)
8. Βιβλία του ιερέα Αντωνίου Φρόνιμου (1601)
9. Βιβλία της οικογένειας Φλώρου (1609)
10. Βιβλία του ιερέα Πέτρου Αρκούδιου (1627)
11. Βιβλία του Τζώρτζη Πανδή (1627)
12. Βιβλία του ιερομονάχου Σταματέλου Χαλικιόπουλου (1669)
13. Βιβλία του Θεοχάρη Καστρίτη (1680)
14. Βιβλία του Daniel Azar (1683)
15. Βιβλία του Στέλιου Ρίκη (1684)
16. Βιβλία του Zorzi Erizzo (1688)
17. Βιβλία του Νικολάου Πετρόνικου (1699)
18. Βιβλία του Mosse Cesana (1699)
19. Βιβλία του Ιωάννη Κολιτά (1700)
20. Βιβλία του Μάρκου Κασιμάτη (1700)
21α. Βιβλία του ιερομονάχου Αρσένιου Καλούδη (1700)
21β. Βιβλία του ιερομονάχου Γεράσιμου Δαρκά (1710)
22. Βιβλία του Νικολάου Μοτσάνεγα (1701)
23. Βιβλία του ιερομονάχου Νικόδημου Καροφυλλάτου (1704)
24. Βιβλία του ιερομονάχου Γεράσιμου Κορέσση (1708)
25. Βιβλία του διακόνου Μεθοδίου Ψαρομήλιγκου (1714)
26. Βιβλία του ιερέα Φίλιππου και του Στάμου Σελά (1718)
27. Βιβλία του ιερέα Τζανέτου Φακιολά (1719)
28. Βιβλία του Σίλβεστρου Σάρου (1727)
29. Βιβλία του ιεροδιδασκάλου Φραγκίσκου Ρίκη (1728)
30. Βιβλία του Μανόλη Μωραΐτη (1728)
31. Βιβλία του ιεροδιδασκάλου Σπυρίδωνος Μίλια (1728)
32. Βιβλία του Πέτρου Κασιμάτη (1729)
33. Βιβλία του ιερομονάχου Ιωάννη Αρώνη (1729)
34. Βιβλία της μοναχής Ευγενίας Παλαιοχωρίτη Βρισινιώτη (1730)
35. Βιβλία του Γεωργίου Παλαιοχωρίτη Βρισινιώτη (1730)
36. Βιβλία του ιερομονάχου Χριστόφορου Εμποροκωμήτη (1730 c.)
37. Βιβλία του Στάμου Κάλμπου (1731)
38. Βιβλία της Παουλέτας Γραμματικόπουλου-Δαβερόνα (1732)
39. Βιβλία του ιερομονάχου Φιλόθεου και του Αρσένιου Προσαλέντη (1735)
40. Βιβλία του ιερέα Στεφανή Παριζότου (1736)
41. Βιβλία του ιερομονάχου Χρύσανθου Πηλού (1743)
42. Bιβλία του Abram Coronelo (1745)
43. Βιβλία του ιερομονάχου Ιερεμία Κοντζελέζε (1746)
44. Βιβλία της Σταματέλας Πετριτή (1748)
45. Βιβλία του ιερομονάχου Ευθυμίου Παραμυθιώτη (1748)
46. Βιβλία του ιερομονάχου Άνθιμου Μεταξά (1750)
47. Βιβλία του ιερομονάχου Δανιήλ (Δημήτριου) Οικονόμου (1751)
48. Βιβλία του ιερέα Σταμάτη Χονδρογιάννη (1754)
49. Βιβλία του ιερομονάχου Αρσένιου Σφακιώτη (1755)
50. Βιβλία του Μάρκου Δελβινιώτη (1758)
51. Βιβλία της οικογένειας Τρουλινού (Τουρλινού) (1758)
52. Βιβλία του ιερέα Ιωάννη […] εφημερίου της Κασσιωπίας στους Καστράδες (1758)
53. Βιβλία του μοναχού Κύριλλου Μουμούρη (1761)
54. Βιβλία του ιερέα Ζαφείρη Μυρίλλα (1767)
55. Βιβλία του Σπύρου Καλογερά (1768)
56. Βιβλία του Παύλου Μαγδαληνού (1771)
57. Βιβλία του ιερέα Θεόδωρου Κιγάλα (1771)
58. Βιβλία του Abram Cherido (1771)
59. Βιβλία του Στάμου Καριόφιλου (1778)
60. Βιβλία του Melchior Dettat (1782)
61. Βιβλία της οικογένειας Ροδόσταμου (1710-1782)
62. Βιβλία της οικογένειας Τζαγκαρόλου (1783)
63. Βιβλία του Μάρκου Αντωνίου Κατσαΐτη (1787)
64. Βιβλία του Samuel Vita Deosmo (1787)
65. Βιβλία του Βικέντιου Σκορδίλλη (1789)
66. Βιβλία του Πουλή Ζερβού (1791)
67. Βιβλία του Ιωάννη Βαπτιστή Πιέρη (1794 c.)
68. Βιβλία του Αντωνίου Τριβώλη Πιέρη (1799)
69. Βιβλία του ιερομονάχου Ευγένιου Στέφανου (1799)
70. Βιβλία της οικογένειας Καποδίστρια (1799)
71. Βιβλία της οικογένειας Μουλιανού (18ος αι.)
72. Βιβλία της οικογένειας Μελατιανού (18ος αι.)
73. Βιβλία του Μάριου Βερονίκη (1801)
74. Βιβλία του Βιτσέντζου Πετριτή (1802)
75. Βιβλία του Σπυρίδωνος Γεωργίου Θεοτόκη (1803)
76. Βιβλία του ιερέα Ιωάννη Δένδια (1807 c.)
77. Βιβλία του Αντωνίου Μαρούλη (1808)
78. Βιβλία του Στυλιανού Βλασσόπουλου (1822)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΒΙΒΛΙΑΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΠΙΔΗΜΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

1. Βιβλία του επισκόπου Δαυίδ Κατελάνου (1559)
2. Βιβλία του Martin Tropileo (1661)
3. Βιβλία του Μπατίστα Ταρτάγια (1668)
4. Βιβλία του don Pietro Lippomano (1679)
5. Βιβλία του don Paolo Zane (1682)
6. Βιβλία του Γιάννη Μόσκου (1689)
7. Βιβλία του Oratio Toia (1697)
8. Βιβλία του μητροπολίτη Χριστόφορου Λάζαρη (1698)
9. Βιβλία του Zorzi Racetovichi (1699)
10. Βιβλία της Μαρίας Βαλιάνου Μεταξά (1725)
11. Βιβλία του ιερομονάχου Ιγνάτιου Άβαρη (1729)
12. Βιβλία του Ferdinardo Novelli (1731)
13. Βιβλία του ιερέα Ιωάννη Κομητά (1732)
14. Βιβλία του ιερομονάχου Αυξέντιου Πάγκαλου (1735)
15. Βιβλία του επισκόπου Αγαθάγγελου Λατίνου (1736)
16. Βιβλία του Ιωάννη Νικόπουλου (1737)
17. Βιβλία του Γκίκα Παπά (1753)
18. Βιβλία του Νικολάου Στόγια (1756)
19. Βιβλία του επισκόπου Θεοδοσίου Γεωργακάκη (1761)
20. Βιβλία του ιερέα Αναστασίου Μπέτζου (1763)
21. Βιβλία του μητροπολίτη Αγαπίου Βανδώρου (1767)
22. Βιβλία του Bertucci Lorenzo Valier (1768)
23. Βιβλία του Pietro Marcello (1768)
24. Βιβλία της οικογένειας Settini (1777)
25. Βιβλία του don Francesco Turini (1780)
26. Βιβλία του Vincenzo Marchi (1781)
27. Βιβλία του Zorzi Marin (1782)
28. Βιβλία του Michiel Angelo Alberti (1786)

ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Alimentazione, cibo e gastronomia nello Stato da mar

Alimentazione, cibo e gastronomia nello Stato da mar e altri contributi, Atti dell’VIII convegno internazionale Venezia e il suo Stato da mar / Venice and its Stato da Mar Venezia / Venice, 13-15 febbraio / February 2020, a cura di Bruno Crevato-Selvaggi, Roma: Società Dalmata di Storia Patria, 2022

Στον τόμο περιλαμβάνονται τα πρακτικά από το 8ο Διεθνές Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 13-15 Φεβρουαρίου 2020 στη Βενετία, με γενικό θέμα « Venezia e il suo Stato da Mar» και ειδικότερo θέμα «Archivi adriatici / Alimentazione, cibo, gastronomia nello Stato da mar», δίνοντας όμως παράλληλα τη δυνατότητα στους μελετητές να παρουσιάσουν επίσης θέματα της επιλογής τους.

Δημοσιεύονται οι ακόλουθες εισηγήσεις:


Società Dalmata di Storia Patria, Presentazione
Programma del convegno

Alessia Ceccarelli, Lo Stato da mar nello sguardo genovese (secoli XVI-XVII)

Marianna Kolyvà, L’ufficio di Sanità ed i lazzaretti a Zante (Cinquecento – inizi Seicento)

Nada Čibej, The Regional Archives of Koper / Capodistria

Theodora Zafeiratou, The General State Archives of Cephalonia and the Venetian Archives of the Island

Katerina Konstantinidou, Peste come politica: epidemie, pratiche di governo e rapporti di potere e di equilibrio

Maja Haraminčić Cebalo, I dolci tradizionali dell’isola di Curzola

Despina Vlassi, In dispensa e a tavola. Un approccio gastronomico alla storia della Cefalonia veneziana

Zdenka Bonin, Il monastero capodistriano di Santa Chiara. La vita nel monastero e le spese per l’acquisto di generi alimentari destinati al sostentamento delle monache e delle altre residenti nel cenobio alla fine del Settecento

Angeliki Tzavara, Il commercio veneziano di schienali, morone e caviali a Tana XIV-XV secolo

Katerina B. Korrè, Lo Stato da mar nell’Archivio dell’Istituto Ellenico di studi bizantini e postbizantini

Gerassimos Pagratis, Il trasporto del sale e del grano a Venezia nella metà del Cinquecento e la marina mercantile dei Greci

Maurizio Strano, La Dalmazia e il sale: tipologie di produzione e consumi tra la fine del Cinquecento e la prima metà del Seicento

Stathis Birtachas, Produzione di cereali e crisi alimentare a Cipro veneziana: la testimonianza dei pubblici rappresentanti nelle loro Relazioni finali

Panajota Tzivara, Vendita e consumo di prodotti alimentari a Corfù nel XVIII secolo

Michael Matheus, Malvasia: transfer e percezioni. Il “Commonwealth” veneziano come snodo fondamentale nel commercio europeo dei vini

Marita Liebermann, Dalla letteratura burlesca (lasciva) al romanzo borghese del Decadentismo: la Malvasia come motivo intertestuale nella letteratura europea dal Medioevo all’età moderna

Rita Tolomeo, Un articolo di lusso da Zara verso il resto d’Europa: il maraschino

Francesca Lamon – Marta Sperandio, Presentazione e degustazione di cibi, vini e ricette dello Stato da mar
Indice dei nomi

Για το πρόγραμμα του συνεδρίου βλ. εδώ:
https://venetocrazia.wordpress.com/2020/01/23/viii-convegno-internazionale-venezia-e-il-suo-stato-da-mar/

10° Convegno internazionale «Venezia e il suo Stato da mar» Venezia, 7-9 aprile 2022

10° Convegno internazionale
10th International Congress

Venezia e il suo Stato da mar
Venice and its Stato da Mar

Venezia / Venice,
7-8-9 aprile 2022 /
7-8-9 April 2022

Incroci di sguardi. Lo stato da mar nello sguardo degli altri / gli altri nello sguardo dello Stato da mar.

Intersecting Gazes. Outsider Perspectives on the Stato da Mar / Perspectives of Outsiders from the Stato da Mar

Culture e identità nello Stato da mar
Cultures and Identities in the Stato da mar

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF
PROGRAMMA DEL CONVEGNO

7 aprile Ateneo Veneto

Συνέχεια

Πίνακες του Ματθαίου Καλλέργη

Claudia Terribile, «Tre dipinti Calergi per Paolo Veronese e una nuova traccia per El Greco a Venezia», Ricche Minere 9 (2018), 37-54.

Στο άρθρο η σ. επικεντρώνει την προσοχή της στα θρησκευτικού περιεχομένου έργα του Paolo Veronese και ειδικότερα στους πίνακες που παριστάνουν την Προσκύνηση των Μάγων, τον Εκατόνταρχο και τη Μοιχαλίδα. Τα τρία έργα ανήκαν στον Ματθαίο Καλλέργη και αφέθηκαν με διαθήκη ως κληρονομιά στον γιο του Vector και στην κόρη Franceschina. Η ανακάλυψη αδημοσίευτων εγγράφων επιτρέπει στη σ. να ρίξει νέο φως στις σχέσεις του Veronese με την οικογένεια των βενετο-κρητικών Καλλέργη, αλλά και στην ίδια την οικογένεια στην οποία εντάσσεται και ο παθιασμένος βιβλιόφιλος Αντώνιος, αδελφός του Ματθαίου, η βιβλιοθήκη του οποίου κληροδοτήθηκε στον Ματθαίο και από αυτόν στους απογόνους του. Τέλος, η τεκμηριωμένη σχέση μεταξύ Καλλέργη και Veronese και ορισμένοι εικονογραφικοί δεσμοί μεταξύ του Χριστού και του Εκατόνταρχου με το Τρίπτυχο της Modena του El Greco, ρίχνουν, κατά τη σ. νέο φως στην παρουσία του Θεοτοκόπουλου στη Βενετία.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:
https://www.academia.edu/35584928/Tre_dipinti_Calergi_per_Paolo_Veronese_e_una_nuova_traccia_per_El_Greco_a_Venezia_in_Ricche_Minere_9_2018_pp_37_54

Δύο πορτρέτα του Ματθαίου Καλλέργη

Claudia Terribile, «Non Contarini ma Calergi: i ritratti di Paolo Veronese a Philadelphia e Dresda», Ricche Minere 11 (2019), 16-29.

Στο άρθρο η σ. προτείνει την ταύτιση του προσώπου που απεικονίζεται στα δύο πορτρέτα του Paolo Veronese, φιλοτεχνημένα γύρω στο 1570, τα οποία σήμερα φυλάσσονται στην Φιλαδέλφεια και στη Δρέσδη, με τον Ματθαίο Καλλέργη (1523-1572), ευγενή Κρητικό και πατρίκιο Βενετό, καπιτάνο γαλέρας, συλλέκτη και παραγγελιοδότη του Veronese, αδελφό του βιβλιόφιλου Αντωνίου. Στο ινβεντάριο των πραγμάτων του, που συντάχθηκε μετά τον θάνατό του, εκτός από τρεις πίνακες του Veronese, για τους οποίους βλ. Claudia Terribile, «Tre dipinti di Paolo Veronese per Matteo Calergie una nuova traccia per El Greco a Venezia», Ricche Minere 9 (2018), 37-53, σημειώνονται επίσης δύο πορτρέτα του, ένα με στρατιωτική στολή και ένα με αμφίεση «da senator». Η υπόθεση της ταύτισης στηρίζεται στα στοιχεία που διακρίνονται στα δύο πορτρέτα και κυρίως στο οικόσημο της οικογένειας.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: https://www.academia.edu/39046339/Non_Contarini_ma_Calergi_i_ritratti_di_Paolo_Veronese_a_Philadelphia_e_Dresda_in_Ricche_Minere_11_2019_pp_16_29

The Commission of doge Pasquale Malipiero to Leone Duodo as duke of Crete

Marina Koumanoudi (έκδ.), How a colony should be governed: The Commission of doge Pasquale Malipiero to Leone Duodo as duke of Crete (1459), ΙΙΕ/ΕΙΕ, Athens 2020, σ. 214, 21Χ28 εκ., ISBN: 978-960-7905-91-8

Όλοι οι βενετοί αξιωματούχοι-διοικητές των χερσαίων και των θαλάσσιων κτήσεων της Βενετίας, πριν φύγουν από τη Μητρόπολη, λάμβαναν την εντολή (commissio-commissione) από τον δόγη. Η εντολή είναι βασικά νομικό έγγραφο που αντικατοπτρίζει την αντίληψη του κράτους για τη χρηστή διακυβέρνηση και τις προσδοκίες του από τους ανώτατους εκτελεστικούς αξιωματούχους που εκλέγονταν για να εκπροσωπήσουν και να προστατεύσουν τα βενετικά συμφέροντα. Το έγγραφο αυτό είχε σκοπό να καθοδηγήσει τους νέους αξιωματούχους σχετικά με τα καθήκοντα, τις ευθύνες, τη συμπεριφορά τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και την αντιμετώπιση του τοπικού πληθυσμού τη διοίκηση του οποίου αναλάμβαναν. Επιπλέον, η εντολή αποσκοπούσε να τους βοηθήσει να περιηγηθούν στον λαβύρινθο της βενετικής νομοθεσίας όταν θα έρχονταν αντιμέτωποι με τις καθημερινές προκλήσεις της διοίκησης.

Στον τόμο που παρουσιαζουμε, η Μαρίνα Κουμανούδη εκδίδει από το χειρόγραφο της βρετανικής βιβλιοθήκης BL Add. Ms. 41659 την εντολή διοίκησης του δόγη Pasquale Malipiero προς τον δούκα της Κρήτης Leone Duodo (1459). Η έκδοση περιλαμβάνει εισαγωγή και επιτομές των διατάξεων στα αγγλικά, υπόμνημα με πηγές και βιβλιογραφία. Το κείμενο αποτελεί σημαντική πηγή για τη μελέτη της πολιτικής διακυβέρνησης και των θεσμών του βενετικού κράτους, καθώς και για την οργάνωση της διοίκησης του Κράτους της Θάλασσας και ειδικότερα της Κρήτης, της μεγαλύτερης κτήσης της Βενετίας στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τον ύστερο Μεσαίωνα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

PREFACE

INTRODUCTION

I. Description and study of the manuscript
II. Leone Duodo’s commission and the administration of Crete
III. Edition practices and conventions

THE COMMISSION OF PASQUALE MALIPIERO TO LEONE DUODO

Text and summaries

BIBLIOGRAPHY

ILLUSTRATIONS

INDEX

Διαθέσιμο στη διεύθυνση:
https://anavathmis.eu/wp-content/uploads/e-books/IHR_Digital-Publications-10_RTM_PDF.pdf

Ιστορία της Μουσικής στη νεώτερη Ελλάδα

Ιστορία της Μουσικής στη νεώτερη Ελλάδα. Τόμος Α΄. Από την Άλωση της Πόλης έως την Έξωση του Όθωνα, επιμ. Χάρης Ξανθουδάκης, Πάνος Βλαγκόπουλος, Κώστας Καρδάμης, Στέλλα Κουρμπανά, Αθήνα: Ωδείο Αθηνών 2022.

Ο τόμος, τυπώθηκε με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και των 150 χρόνων από την ίδρυση του Ωδείου Αθηνών.

Αποτελεί τον πρώτο τόμος ενός τρίτομου έργου το οποίο φιλοδοξεί να καλύψει τη μουσική παράδοση, δημιουργία και δραστηριότητα από το 1453 έως σήμερα.

Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει κείμενα των Κώστα Καρδάμη, Χάρη Ξανθουδάκη, Στέλλας Κουρμπανά και Κωνσταντίνου Γ. Σαμπάνη δομημένα ως ακολούθως:

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

1. Ωσμώσεις, Κατακτήσεις, Μετοικεσίες: Η Ύστερη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι πρώτες δεκαετίες μετά το 1453
2. Νέος Ελληνισμός και Αναγέννηση
3. Επτάνησα
4. Νεοελληνικός Διαφωτισμός και Μουσική
5. Η «δεξίωση» της όπερας από τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό

ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

6. Εξ Εσπερίας ο ήχος
7. Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η μουσική του Μεταρρύθμιση
8. Δύο «εθνικοί» συνθέτες
9. «Το ιταλικόν μελόδραμα πρόκειται να μορφώση την μουσικήν ανατροφήν του λαού». Ο «Κ.Π.» και η γέννηση της μουσικής κριτικής στην Ελλάδα
10. Η μουσική κίνηση στην Αθήνα κατά την οθωνική περίοδο (1833-1862)
11. Η μουσική κίνηση στις άλλες πόλεις
12. Αντί Επιλόγου: Η μουσική δημιουργία στη ρομαντική Ελλάδα

Επισημαίνουμε την πρώτη ενότητα, η οποία αφορά και τον βενετοκρατούμενο ελληνικό χώρο, και κυρίως την υποενότητα που αναφέρεται στα Επτάνησα.

ΣΧΕΤΙΚΑ:

https://www.academia.edu/72475565

Ηλίας Μηνιάτης, Διδαχαί και Λόγοι (1716)

Ηλίας Μηνιάτης, Διδαχαί και Λόγοι (1716), Εισαγωγή, Επιμέλεια κειμένου, Επίμετρο, Γλωσσάριο: Τασούλα Μ. Μαρκομιχελάκη, Αθήνα, Άρτος Ζωής, 2020, σ. 810, 15Χ21 εκ., ISBN 978-960-8053-73-1

Ο Ηλίας Μηνιάτης, γιος του ιερέα Φραγκίσκου, γεννήθηκε στη Κεφαλληνία το 1669, σπούδασε στη Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας και απεβίωσε στα σαράντα πέντε του χρόνια, ως επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων. Έζησε μια ζωή σύντομη, αλλά γεμάτη ταξίδια, γνωριμίες, μελέτη, διδασκαλία αλλά και έντονη κηρυκτική δραστηριότητα στη Βενετία και τα νησιά του βενετοκρατούμενου ιόνιου χώρου καθώς και στην Κωνσταντινούπολη, αφού το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον ανέδειξε σε επίσημο ιεροκήρυκά του.

Όσο ζούσε, ο Μηνιάτης δεν εξέδωσε κανένα από τα έργα του. Οι Διδαχαί και Λόγοι εκδόθηκαν στη Βενετία το 1716 από τον πατέρα του, και γνώρισαν έκτοτε αλλεπάλληλες επανεκδόσεις σε όλη τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα.

Στην παρούσα έκδοση επανεκδίδεται το κείμενο του 1716, δηλαδή η πλησιέστερη μορφή των Διδαχών, απαλλαγμένη από τις επεμβάσεις και αλλοιώσεις των μεταγενέστερων επιμελητών και εκδοτών. Η νέα έκδοση, εκτός από την εκτενή εισαγωγή της επιμελήτριας Τασούλας Μαρκομιχελάκη και το αναλυτικό Γλωσσάριο, περιέχει και τρεις ακόμη λόγους του Μηνιάτη που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην πρώτη έκδοση της Βενετίας.

Συνέχεια

Morosini e Archeologia. Atti della Giornata di Studio 30 ottobre 2019

Morosini e Archeologia. Atti della Giornata di Studio 30 ottobre 2019, A cura di Katerina B. Korrè, Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Postbizantini di Venezia, Venezia 2021

Στον τόμο δημοσιεύονται τα πρακτικά του συνεδρίου που διοργάνωσε το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας στις 30 Οκτωβρίου 2019, με στόχο, μέσω της Ιστορίας και της Αρχαιολογίας, να προσφέρει μεθοδολογικά εργαλεία για τη διερεύνηση θεμάτων που σχετίζονται με τον Μοροζίνι, το όνομα του οποίου συνδέεται με τις νικηφόρες επιχειρήσεις των Βενετών κατά των Οθωμανών, μετά την πτώση της Κρήτης, αλλά και με τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Saluti
Anastasios Theofilogiannakos
Bruno Bernardi
Caterina Carpinato
Bruno Buratti

Sessione Α: Età Morosiniana e fortificazioni

Nikolaos A. Lianos, Morosini e l’eredità dei monumenti di architettura militare a Creta e nel Peloponneso
Stavros Μamaloukos, A Tale of Two Cities. Chalcis / Negroponte and Chios / Scio during Morosini’s Campaign
Fiorenzo Meneghelli, Le fortezze veneziane: un unico patrimonio culturale

Sessione B: «Con un sol colpo di mortaio». Dalle fiamme della battaglia

Marino Zorzi, I dispacci di Morosini dalla Morea, fonte preziosa per la storia della guerra
Chiara Mannoni, La bomba di Morosini e la fortuna del Partenone nei restauri successivi

Διατάξεις Λειτουργίας του Συμβουλίου της Πολιτείας της Κέρκυρας, 1422-1797

Διατάξεις Λειτουργίας του Συμβουλίου της Πολιτείας της Κέρκυρας, 1422-1797 – Libro d’ordini del Consiglio della magnifica Città di Corfù, 1422-1797, Έκδοση – σχόλια – ευρετήρια: Ν. Ε. Καραπιδάκης, Εισαγωγή: Φ. Μπαρούτσος, Πρόλογος Αλίκη Δ. Νικηφόρου, Αθήνα, Βιβλιοθήκη των Γενικών Αρχείων του Κράτους 38 – Εθνικό Τυπογραφείο, 2021, σ. 699 + 13 εικ., 17Χ24 εκ.

Στον τόμο, ο οποίος εντάσσεται στη σειρά των εκδόσεων των Γενικών Αρχείων του Κράτους, εκδίδονται οι 322 διοικητικές πράξεις του χειρόγραφου κώδικα Libro d’ordini della città di Corfù, που φυλάσσεται στα ΓΑΚ-Αρχεία Κέρκυρας, στη σειρά Ενετοκρατία, φ. 95. Οι πράξεις αφορούν τις διαδικασίες λειτουργίας του Συμβουλίου των Πολιτών της Κέρκυρας, τοπικό αυτοδιοικητικό όργανο του νησιού όσο αυτό βρισκόταν υπό βενετική κυριαρχία, και καλύπτουν την περίοδο από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα, με το κυριότερο μέρος τους να αφορά τους 17ο και 18ο αιώνα. Ο τόμος περιλαμβάνει, επίσης εισαγωγή στο πολιτικό κλίμα της περιόδου και αναλυτικό λεξιλόγιο των θεσμών της κερκυραϊκής πολιτείας από την αρχή της βενετικής κυριαρχίας, το 1386, έως και την περίοδο που καλύπτουν οι πράξεις του κώδικα (1797).

Πιο συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται διατάξεις και διοικητικές πράξεις που αφορούν τη λειτουργία του Γενικού Συμβουλίου Πολιτών της Κέρκυρας, του Συμβουλίου των 150 Πολιτών (αργότερα των 60), τη λειτουργία διαφόρων αξιωμάτων και διοικητικών υπηρεσιών που απέρρεαν από τα παραπάνω όργανα. Τα διατάγματα και οι πράξεις διευκρινίζουν τον τρόπο σύγκλησης των Συμβουλίων, τον τρόπο διεξαγωγής των συνεδριάσεών τους, τον τρόπο λειτουργίας τους, τα προσόντα και την κοινωνική ιδιότητα των μελών τους καθώς και τις αρμοδιότητές τους. Περιλαμβάνονται επίσης διατάγματα σχετικά με τη δημιουργία νέων διοικητικών θεσμών, την κατάργηση και τη μετεξέλιξη άλλων. Πολλά διατάγματα αποκαλύπτουν τις εντάσεις και τις οικογενειακές συσσωματώσεις των μελών των Συμβουλίων.

Με την έκδοση των διατάξεων, διαθέτουμε σήμερα συγκεντρωμένο ένα σώμα εγγράφων που αποδεικνύεται πρόσφορο για την κατανόηση πολλών ζητημάτων που σχετίζονται με την υπόσταση των Συμβουλίων της πόλης της Κέρκυρας και των μελών τους. Επίσης, μια ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών για τις οικογένειες και τα άτομα, για τις διοικητικές λειτουργίες, τις νοοτροπίες των κυβερνώντων και των κυβερνώμενων, για την πρόσληψη της πολιτικής και της κατεστημένης αντίληψης για τους θεσμούς.

Την έκδοση πραγματοποίησε ο Ν. Ε. Καραπιδάκης, καθηγητής Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και πρώην πρόεδρος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Την εισαγωγή έγραψε ο Φώτης Μπαρούτσος, επικ. καθηγητής της Ιστορίας της Βενετικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και τον πρόλογο η Αλίκη Δ. Νικηφόρου, τέως διευθύντρια των ΓΑΚ-Αρχείων Κέρκυρας και τ. αναπληρώτρια καθηγήτρια Διαχείρισης Πολιτιστικών αγαθών  στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Σχετικά:

https://ionio.gr/gr/news/23162/

http://www.gak.gr/index.php/el/67-periexomeno-ellinika/arxiki-selida/nea/ky-ektakta-nea/2241-diatakseis-leit-kerk-1422-1797

Κρητικός Πόλεμος (1645-1669). Άγνωστες πτυχές

Κρητικός Πόλεμος (1645-1669). Άγνωστες πτυχές, επ. επιμ. Γιάννης Μαυρομάτης, Ειρήνη Λυδάκη, Ειρήνη Παπαδάκη, Ηράκλειο, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, 2021

Ο πέμπτος βενετοτουρκικός πόλεμος, γνωστότερος ως Κρητικός Πόλεμος, ο οποίος διήρκεσε είκοσι πέντε περίπου χρόνια, αποτέλεσε παγκόσμιας σημασίας γεγονός κατά τον 17ο αιώνα, καθώς εξελίχθηκε σε σύγκρουση της χριστιανικής Δύσης με την οθωμανική αυτοκρατορία. Με αφορμή τη συμπλήρωση 350 χρόνων από το τέλος του πολέμου και την παράδοση του Χάνδακα στους Οθωμανούς Τούρκους, ο Δήμος Ηρακλείου και η Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη διοργάνωσαν διεθνές επιστημονικό συνέδριο με τίτλο «Κρητικός Πόλεμος (1645-1669): Άγνωστες πτυχές» στο Ηράκλειο από την 1η έως και τις 3 Νοεμβρίου 2019, το οποίο δεν είχε μόνο συγκεκριμένο χρονολογικό πλαίσιο, αλλά και αυστηρό θεματικό και ειδολογικό άξονα. Αυτόν ακριβώς τον άξονα, τις «άγνωστες πτυχές», αποτυπώνουν οι εργασίες που δημοσιεύονται στον τόμο, οι οποίες καλύπτουν το σύνολο σχεδόν των ανακοινώσεων. Οι ανακοινώσεις που περιλαμβάνονται στον τόμο, προσφέρουν νέα στοιχεία για τον Πόλεμο, με ιδιαίτερη έμφαση στην πολιορκία της πρωτεύουσας της Κρήτης, στις συνέπειες της παράδοσής της στους Οθωμανούς, καθώς και στις λογοτεχνικές της απηχήσεις (από το εξώφυλλο του τόμου)

Στον τόμο δημοσιεύονται τα ακόλουθα 21 μελετήματα:

Γιάννης Μαυρομάτης, Ο Κρητικός Πόλεμος (1645-1669): Γενική επισκόπηση ιστορικών κειμένων και ελληνόγλωσσης γραμματείας του 17ου αιώνα, 19-46

Αναστασία Παπαδία-Λάλα, Ο Κρητικός Πόλεμος (1645-1669): Ιστοριογραφικές προσεγγίσεις, προσλήψεις, ερευνητικές προοπτικές, 47-60

Χρύσα Μαλτέζου, Η διαχείριση της ήττας του Κρητικού Πολέμου από τη Βενετία, 61-72

Ιωάννα Στεριώτου, Τεχνικές άμυνας στον Χάνδακα κατά τον Κρητικό Πόλεμο: Οι σημαντικότεροι στρατιωτικοί μηχανικοί, οι προτάσεις και επεμβάσεις τους, 73-88

Κώστας Γ. Τσικνάκης, Αντιπερισπασμός ή επαναστατικά κινήματα; Αντιδράσεις κατοίκων της υπαίθρου στη διάρκεια του Κρητικού Πολέμου, 89-112

Αγγελική Πανοπούλου, Επάρκεια χωρίς ενδοχώρα: Η τροφοδότηση του Χάνδακα στη διάρκεια του Κρητικού Πολέμου, 113-136

Nuri Adiyeke –  Neyyir Berktay, Venetians’ and Ottomans’ Capability to Benefit from the Island’s Economic and Demographic Potential during the Cretan War, 137-146

A. Nükhet Adiyeke –  Neyyir Berktay, War within War: Ottoman Army’s Fight against Epidemics and Nature during the Cretan War, 147-156

Μανόλης Γ. Δρακάκης, Οι διαθήκες του Matteo Pacidhioti (1650-1668): Διαθέσεις ελευθερίας στους χρόνους της Πολιορκίας, 157-174

Μαρία Γ. Πατραμάνη, Από τον Κρητικό Πόλεμο στη βενετική νίκη στον Μοριά: Ο αριστοκράτης Μικιέλ Μουάτσος και η ρίζα της οικογένειάς του από τον Χάνδακα στα Κύθηρα, 175-202

Τατιάνα Μαρκάκη, Κρητικός Πόλεμος, γυναίκες και καθημερινός βίος: Οι καταγραφές κινητών στον Χάνδακα (1646-1655), 203-214

Κώστας Ε. Λαμπρινός, Διεργασίες στον κοινωνικό ιστό του Χάνδακα κατά την εποχή του Κρητικού Πολέμου (1645-1669), 215-230

Ασπασία Παπαδάκη, Πτυχές της θρησκευτικής και λατρευτικής ζωής του Χάνδακα στα χρόνια του Κρητικού Πολέμου 231-244

Δημήτριος Τσουγκαράκης – Ελένη Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη, Ιερείς, μοναχοί και μονές στη δίνη του Κρητικού Πολέμου, 245-270

Σωτηρης Κουτμάνης, Πρόσφυγες του Κρητικού Πολέμου και ελληνική παροικία της Βενετίας: Δημογραφική και κοινωνική αποτίμηση, 271-278

Trovato Stefano, Tra memoria e oblio. Echi a Padova della Guerra di Candia: “Cretae oppugnatio” di Carlo de’ Dottori, 279- 294

Μαρίνος Σαρηγιάννης, Μια παραγνωρισμένη όψη της οθωμανικής κατάκτησης: Η Κρήτη ως κόμβος για μετακινήσεις και συναλλαγές στην ανατολική Μεσόγειο, 295-308

Τασούλα Μ. Μαρκομιχελάκη, Το ποίημα «Λεηλασία της Παροικιάς Πάρου» (1668): Παρατηρήσεις σε μια παραγνωρισμένη λογοτεχνική πηγή του Κρητικού Πολέμου, 309-324

Ειρήνη Παπαδάκη, Με τη ματιά ενός αυτόπτη μάρτυρα: Το «Χρονικό του Κρητικού Πολέμου» του Martio Stefanoni, 325-346

Ειρήνη Λυδάκη, Λογοτεχνικές αναπαραστάσεις της πόλης του Χάνδακα στη διάρκεια του Κρητικού Πολέμου, 347-366

Alfred Vincent, “Two Sultanas” revisited: The Cretan War of 1645- 1669 in south slav heroic songs, 367-

Επιστημονικό Συνέδριο «Κοινωνική διαμαρτυρία, εξέγερση και επανάσταση στα προνεωτερικά Ιταλικά Κράτη (13ος-18ος αι.)»

Επιστημονικό Συνέδριο
«Κοινωνική διαμαρτυρία, εξέγερση και επανάσταση στα προνεωτερικά Ιταλικά Κράτη (13ος-18ος αι.)»
Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας Εθνικού και Καποδιστριακού
Πανεπιστημίου Αθηνών, Σεμινάριο Ιταλικής Ιστορίας και Ιστοριογραφίας
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2021, 09:30
Κεντρικό Αμφιθέατρο του Διδασκαλείου της Νέας Ελληνικής Γλώσσας,
Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου

Πρόγραμμα συνεδρίου

Διαδικτυακή μετάδοση: http://live.uoa.gr

Επισημαίνουμε ιδιαίτερα τις ακόλουθες εισηγήσεις της Τρίτης 30 Νοεμβρίου με γενικό θέμα Συγκρίσεις: Το βενετικό «κράτος της θάλασσας», οι οποίες εντάσσονται στη θεματική του ιστολογίου.
Φώτης Μπαρούτσος (Ιόνιο Πανεπιστήμιο), Η εξέγερση του Αγίου Τίτου 1363- 1366.
Στάθης Μπίρταχας (ΑΠΘ), Το αντιβενετικό κίνημα του Ιακώβου Διασσωρινού στην Κύπρο (1562-63): κοινωνικοοικονομικά και ιδεολογικά συγκείμενα.
Γεράσιμος Δ. Παγκράτης (ΕΚΠΑ), «Η κατά τον ΙΖ΄ αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής». Η βενετική επιχείρηση για την κατάληψη του Μοριά και η πρόσληψή της από την ελληνική ιστοριογραφία.

Αρετήν την Καλλίστην. Σύμμεικτα προς τιμήν Καλλιόπης (Κέλλυς) Α. Μπουρδάρα

Αρετήν την Καλλίστην. Σύμμεικτα προς τιμήν Καλλιόπης (Κέλλυς) Α. Μπουρδάρα. Mélanges eu l’honneur de Kalliope (Kelly) A. Bourdara, Édités par Ioannis Tzamtzis, Panayotis Antonopoulos, Christos Stavrakos, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, Σάκκουλας, 2021, τ. Ι – ΙΙ, σ. 2117, 17Χ24 εκ.

Το παρόν δίτομο έργο περιέχει πλέον των εκατό μελετών από επιστήμονες σε ποικίλους κλάδους, οι οποίοι θέλησαν να προσφέρουν το έργο τους ως μια απότιση τιμής προς μια πανεπιστημιακό Καλλιόπη Μπουρδάρα. Στη θεματική του ιστολογίου εντάσσονται οι ακόλουθες δύο μελέτες:

Tzivara Panajota, Avvocati e sollecitatori nello stato da mar (XVIII secolo): un breve excursus, σ. 875-902.
Καραπιδάκης Νικόλαος Ε., Διάλογος κυρίαρχου και κυριαρχούμενου και τοπική διοίκηση: θεσμοί και αξιώματα στην Κέρκυρα 14ος-16ος αι., σ. 1479-1510.

Στην πρώτη μελέτη σκιαγραφούνται τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά των δικηγόρων και των δικολάβων (υποδικηγόρων) στο βενετικό κράτος της θάλασσας, οι οποίοι αναλάμβαναν την υπεράσπιση των διαδίκων στα δικαστήρια των βενετικών κτήσεων του Ιονίου, και παρουσιάζονται οι προσπάθειες των δικολάβων για την αναγνώριση της επαγγελματικής συσσωμάτωσής τους τον 18ο αιώνα.

Στη δεύτερη μελέτη η σχέση μεταξύ του κυρίαρχου και των κυριαρχούμενων στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, τα όρια και οι δυνατότητες της μεταξύ τους αλληλεπίδρασης διερευνώνται στη μακρά περίοδο από τον 14ο έως τον 17ο αιώνα. Στη μελέτη εξετάζονται αναλυτικά και δημοσιεύονται στις σημειώσεις αποσπάσματα αρχειακών πηγών που αφορούν τα θεσμικά όργανα του διαλόγου από την πλευρά των κυριαρχούμενων: της Κοινότητας (Communità), των πρέσβεων (ambasciatori) καὶ των Συνδίκων της Κοινότητας (sindici della Communità).

Σχετικά:
https://www.sakkoulas.gr/el/editions/s-adam-magnisali-a-alexakis-n-anastasopoulos-aretin-tin-kallistin-2021/

Αναγόρευση του κ. Cristian Luca σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ

Στις 12 Νοεμβρίου 2021, ημέρα Παρασκευή και ώρα 19.00, θα πραγματοποιηθεί η τελετή αναγόρευσης σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, του κυρίου Cristian Luca, Αναπληρωτή Διευθυντή του Ρουμανικού Ινστιτούτου Πολιτισμού και Ανθρωπιστικών Επιστημών στη Βενετία, Ιταλία και καθηγητή Ύστερης Μεσαιωνικής και Πρώιμης Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Dunarea de Jos-Galati, Ρουμανία.

Η τελετή θα μεταδοθεί διαδικτυακά: https://youtu.be/e-HcXwrpCeQ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Προσφώνηση από τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή Μελέτιο-Αθανάσιο Κ. Δημόπουλο.
Παρουσίαση του έργου και της προσωπικότητας του τιμωμένου από τον Πρόεδρο του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, καθηγητή Γεράσιμο Δ. Παγκράτη.
Αναγόρευση του τιμωμένου.
Ανάγνωση των κειμένων του Ψηφίσματος της Σχολής, της Αναγόρευσης και του Διδακτορικού Διπλώματος από τον Πρόεδρο του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, καθηγητή Γεράσιμο Δ. Παγκράτη.
Περιένδυση του τιμωμένου με την τήβεννο της Σχολής από τον Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής, καθηγητή Αχιλλέα Χαλδαιάκη.

Ομιλία του τιμωμένου με τίτλο: «Greeks and Italians in the economy of Eastern Europe from the Sixteenth to the Eighteenth Centuries / Greci e Italici nell’economia dell’Europa Orientale tra XVI e XVIII secolo».